De PROBA-V-satelliet heeft haar opdracht volbracht

De PROBA-V-satelliet heeft haar opdracht volbracht

Delen:

Foto boven: Lenadelta, Rusland. Credit: ESA-Belspo

Al meer dan zeven jaar cirkelde de PROBA-V satelliet van het European Space Agency elke dag veertien keer rond de aarde. Ze deed dat in een zongesynchroniseerde orbit , wat betekent dat ze telkens dezelfde baan rond de aarde beschrijft, maar door de draaiing van de aarde altijd precies om half elf plaatselijke tijd boven de evenaar vloog. Door op die momenten 365 dagen per jaar met drie camera’s een beeld te maken, kunnen wetenschappers tijdreeksen maken die de evolutie van de vegetatie wereldwijd in kaart brengen. Zo kunnen ze onder andere droogtes, overstromingen, orkanen, bosbranden en klimaatveranderingen op lange termijn opvolgen.

Monterrey, Mexico Credit: ESA-Belspo

De PROBA-V satelliet is niet groter dan een wasmachine. Ze werd op 7 mei 2013 gelanceerd met de specifieke opdracht de continuïteit te verzorgen van de SPOT-Vegetation programma’s. De SPOT-Vegetation missie ging in 1998 van start met de lancering van de SPOT-4 satelliet, gevolgd door de SPOT-5 in 2003, waarvan de taken begin 2014 zouden stoppen. Omdat de opdracht van deze satelliet pas later kon worden overgenomen door  de Sentinel-3 satelliet, moest PROBA-V het gat tussen beide opvullen. De levensduur van de satelliet werd geschat op 2,5 jaar, maar ondertussen is ze al meer dan 7 jaar operationeel.

Bosbranden in New South Wales, Australië. Credit: ESA-Belspo

Sinds 2018 is de Sentinel-3 satelliet gelanceerd om de taken van PROBA-V over te nemen en dat is net op tijd want die laatste begint uit koers te geraken. ‘We wisten op voorhand dat dat zou gebeuren’, vertelt Dennis Clarijs, teamleider van de PROBA-V-missie bij de unit Remote Sensing van het VITO. ‘De satelliet werd bij de lancering in de juiste baan om de aarde gebracht, maar doordat ze geen propulsie aan boord heeft, kunnen de afwijkingen van die baan, die elke satelliet na verloop van tijd ondervindt, niet worden bijgestuurd. Door die orbital drift passeert ze nu al niet meer om half elf maar rond half tien de evenaar. Dat heeft als gevolg dat de uitersten van onze acquisitiebreedte (2.250 km) niet meer optimaal belicht kunnen worden en dat de opdracht van dagelijkse globale monitoring vervalt. Het effect van de teruglopende overpasstijd zal de volgende twee jaar nog exponentieel toenemen.’

Andesgebergte, Chili. Credit: ESA-Belspo

Wordt de PROBA-V dan op non-actief gezet? ‘Neen. Tot eind oktober 2021 blijft ze in een experimentele fase waarbij ze alleen nog Europa en Afrika in beeld zal brengen. De PROBA-V zelf zal vanaf november 2021 worden afgeschakeld, waarna ze uiteindelijk in de atmosfeer zal opbranden. De continuïteit van de tijdsreeksen zal gewaarborgd worden door de Sentinel 3-constellatie tot minstens 2030.’

Alle info over de volgende stappen en continuïteit van PROBA-V is te vinden op https://blog.vito.be/remotesensing/probav-whatsnext. Het aanbieden van data en tijdsreeksen verloopt via het Belgisch aardobservatie platform www.terrascope.be waar ook andere data van het Europese Copernicus programma laagdrempelig en gratis worden aangeboden aan iedereen.

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven