Deimos in focus

Deimos in focus

Delen:

Elke fotograaf weet het: een vergezicht wordt indrukwekkender wanneer er iets op de voorgrond staat. Je foto krijgt er extra diepte en zeggingskracht door. In de ruimte is het niet anders. Opnames van de rode planeet Mars zijn er genoeg, maar deze foto ontleent zijn bijzondere karakter aan die kleine, kleurloze steenklomp op de voorgrond: het Marsmaantje Deimos.

Deimos is een onregelmatig gevormd rotsblok met afmetingen van circa 15 x 12 x 11 kilometer. Het werd – samen met zijn grotere broer Phobos – in augustus 1877 ontdekt door de Amerikaanse astronoom Asaph Hall. Pas in de jaren zeventig van de vorige eeuw zijn de twee kleine maantjes voor het eerst van nabij gefotografeerd door de Mariner- en Viking-ruimtesondes.

Lange tijd werd aangenomen dat Phobos en Deimos ingevangen planetoïden zijn. Tussen de banen van de planeten Mars en Jupiter cirkelen honderdduizenden van die miniplaneetjes rond de zon; op de een of andere manier zouden er twee in een omloopbaan rond Mars terecht zijn gekomen. Hoe dat precies in zijn werk moet zijn gegaan, bleef echter onduidelijk.

De Arabische ruimtesonde Hope (Al-Amal), die in februari 2021 in een langgerekte baan om Mars aankwam, zet nu serieuze vraagtekens bij die invangtheorie. Hope heeft Deimos de afgelopen maanden regelmatig van nabij waargenomen. Daarbij zijn niet alleen mooie foto’s zoals deze gemaakt, maar werd het maantje ook bestudeerd op ultraviolette en infrarode golflengten.

Uit de metingen, in april in Wenen gepresenteerd op de algemene vergadering van de Europese Geofysische Unie, blijkt dat Deimos qua samenstelling meer weg heeft van bazaltformaties op Mars dan van bekende planetoïden. Eerder werd dat ook al voor Phobos vastgesteld.

Mogelijk zijn Phobos en Deimos dus brokstukken van Mars zelf, een paar miljard jaar geleden de ruimte in geslingerd in de nasleep van een catastrofale botsing. In dat geval delen ze hun ontstaansgeschiedenis met onze eigen maan – ook die is vermoedelijk het resultaat van een kosmische aanvaring.

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven