Het slotakkoord van deze ster houdt al twintigduizend jaar aan

© NASA, ESA, Ravi Sankrit (STScI)

Delen:

Openingsbeeld: Een gasfilament aan de buitenrand van de Cygnus Loop-gasnevel dendert aan 800.000 kilometer per uur de ruimte in. © NASA, ESA, Ravi Sankrit (STScI)

Niet zo ver van onze Melkweg bevindt zich een gasnevel die twintigduizend jaar geleden uit kosmische chaos is ontstaan. Toen is een massieve ster met een gigantische explosie uiteengespat. De stellaire overblijfselen lijken nog het meest op een spinnenweb, maar dan met een diameter van zo’n 120 lichtjaar en filamenteuze waterstofgassen als zijdedraden. De gasnevel kreeg de naam Cygnus Loop.

In 2001 konden astronomen via de Hubble-ruimtetelescoop inzoomen op een stukje van de buitenrand van de Cygnus Loop. Ze zagen dat het gas dat bij de explosie is vrijgekomen als een schokgolf voortraasde en opbotste tegen ander gas en stof in het omgevende sterrenstelsel.

Twintig jaar later, in 2020, brachten wetenschappers precies datzelfde nevelstukje opnieuw in beeld. Ze vergeleken de recentste beelden met die uit 2001 en analyseerden het resultaat. De onderzoekers stellen nu vast dat de schokgolf de voorbije twee decennia niets aan snelheid heeft ingeboet: hij rolt nog steeds aan meer dan 800.000 kilometer per uur de intergalactische ruimte in.

Het beeld dat de astronomen in 2020 konden vastleggen, toont een gasfilament van zo’n 2 lichtjaar lang. Het heeft iets weg van een gekreukt laken dat je vanaf de zijkant bekijkt. De kreukels ontstaan op plekken waar de schokgolf tegen dens materiaal opbotst.

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven