Jeugdfoto’s uit het heelal

Jeugdfoto’s uit het heelal

Delen:

Het proces van, bij wijze van spreken, bevruchting tot bevalling van een nieuwe planeet is bekend: de instorting van een moleculaire wolk leidt tot het ontstaan van een jonge ster, daarrond vormt een deel van het stof en gas een schijf, en in die schijf klonteren deze deeltjes samen tot steeds grotere objecten. Planeten, dus. Veel minder weten we, om in dezelfde beeldspraak te blijven, over de evolutie in de baarmoeder.

Waarnemingen met de Very Large Telescope (VLT) van het European Southern Observatory in de schijf rond de jonge ster AB Aurigae leren ons daar nu meer over. Daarin ontdekte een team astronomen onder leiding van Anthony Boccaletti (Observatoire de Paris) een spiraalvormige structuur die een cruciale plek markeert: de site waar een nieuwe planeet aan het ontstaan kan zijn. ‘En als dat klopt,’ stelt Boccaletti, ‘dan kan dit het eerste directe bewijs zijn van de aanstaande geboorte van een babyplaneet. De enige manier om dat te leveren is – en dat zijn we nu aan het doen – zeer jonge sterrenstelsels observeren en een geboorte als het ware live vastleggen.’

Bijna gelijktijdig maakte de National Radio Astronomy Observatory (NRAO, een samenwerkingsverband van Amerikaanse universiteiten) een nieuwe ontdekking bekend. Een soort jeugdfoto van een sterrenstelsel vergelijkbaar met onze Melkweg. Hij werd gemaakt met de Atacama Large Millimeter Array-telescoop (ALMA), en het gaat om een beeld van het verst afgelegen roterend en schijfvormig sterrenstelsel ooit. Daarop draait deze Galaxy DLA0817g – bijgenaamd en voortaan ongetwijfeld beter bekende als de Wolfe Disk – met een snelheid van 272 kilometer per seconde. Hoofdrapporteur Marcel Neeleman (Max Planck-instituut): ‘We vermoedden al dat er in een heel vroeg stadium van het ontstaan van het heelal al zo’n roterende sterrenstelsels bestonden. Ons onderzoek bewijst ondubbelzinnig dat dit al anderhalf miljard jaar na de Big Bang het geval was. Maar het belangrijkste is: gezien de frappante gelijkenissen met de Melkweg, kan het ons veel leren over onze eigen astronomische voorgeschiedenis.’

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Hoe meet je de zwaartekracht op een rots waar je nog geen halve gram weegt?

De Mars Moons eXploration (MMX)-missie zal een rover neerzetten op Phobos en ongeveer tien gram bodemmateriaal van het maantje naar de aarde terugbrengen. Met deze primeur hopen wetenschappers een van de grootste raadsels rond Mars op te lossen.

Heelal en ruimtevaart

Petfles wordt koekje

Gemodificeerde gisten kunnen plastic en landbouwafval afbreken en omzetten in ingrediënten om koekjes te maken.

Een verkeerd geïdentificeerd sterrenbeeld zou de tijdlijn voor de creatie van Vincent van Goghs iconische schilderij kunnen herzien.

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Loodzware zwarte gaten blazen spookdeeltjes als een hete adem uit over het universum. IceCube gebruikt die onzichtbare reizigers om informatie te ontfutselen uit de meest extreme omgevingen van ons heelal, die met licht ondoordringbaar blijven.

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven