Jong sterrenstelsel was 12 miljard jaar geleden al even ordelijk als het melkwegstelsel

Jong sterrenstelsel was 12 miljard jaar geleden al even ordelijk als het melkwegstelsel

Delen:

SPT–SJ041839–4751.9 (afgekort SPT–SJ0418–47) is de welklinkende naam van het sterrenstelsel wiens vroege ontwikkelingsfase we nu op beeld hebben. Een ander sterrenstelsel dat zich tussen SPT–SJ0418–47 en de aarde bevindt, diende als een zwaartekrachtslens die opgepikt werd door ALMA (zie video). Dat licht heeft twaalf miljard jaar door de ruimte gereisd, en op die manier krijgen we zo te zien hoe een sterrenstelsel zich vormde tijdens het Vroege heelal (gaande van luttele seconden tot 150 miljoen jaar na de oerknal).

We gebruiken marketingcookies om deze website optimaal te laten werken. Accepteer deze cookies om verder te gaan.

Opvallend aan SPT–SJ0418–47 is dat het qua structuur lijkt op ons eigen melkwegstelsel. Op de foto is niets meer dan een ring van vuur te zien, maar onderzoekers uit Duitsland en Nederland konden simuleren hoe het sterrenstelsel er in zijn volledigheid zou uitzien. Het zou niet de typische spiraalvormige armen hebben, maar SPT–SJ0418–47 is wel een roterende schijf met een centrale uitstulping van sterren, dicht op elkaar gepakt. Net zoals het melkwegstelsel.

De ontdekking van SPT–SJ0418–47 biedt nieuwe inzichten in de geschiedenis van het heelal. Lang werd gedacht dat zulke jonge sterrenstelsels chaotisch waren, maar het geordende SPT–SJ0418–47 bewijst het tegendeel.

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven