Lichtgevende 'zandduinen' zijn zeldzame variant van het noorderlicht

Lichtgevende 'zandduinen' zijn zeldzame variant van het noorderlicht

Delen:

Op 20 januari 2016 registreerden amateurfotografen lichtgevende groene golven aan de nachtelijke hemel in het noorden van Europa. Finse wetenschappers bestudeerden hun opnames en besluiten nu dat de lichtgevende ‘zandduinen’ een voorheen onbekende variant van het noorderlicht zijn.

Het noorderlicht ontstaat wanneer geladen deeltjes afkomstig van de zon de atmosfeer van de aarde binnendringen. Het magnetisch veld van de aarde buigt de deeltjes af richting de polen. Als ze daar op zuurstof- en stikstofatomen botsen, komt hun energie vrij in de vorm van kleurrijk licht. Hoewel het noorderlicht er chaotisch en uniek uitziet, bestaan er toch vaste varianten van het lichtcircus. De meeste daarvan zijn goed gedocumenteerd. Nieuwe soorten van de aurora borealis worden zelden ontdekt.

Tot nu, dus. In 2016 riepen wetenschappers hobbyisten wereldwijd op om hun foto- en videomateriaal van de groene zandduinen aan hen te bezorgen, zodat ze die konden koppelen aan satellietdata. Ze bevestigden zo hun vermoeden: het gaat om een nieuwe, uiterst zeldzame, poollichtvorm.

De golvende duinen komen enkel voor in de bovenste delen van de mesosfeer, een laag in de atmosfeer die te laag is om met satellieten te verkennen (ongeveer 100 kilometer boven het aardoppervlak). Het lichtspektakel wordt veroorzaakt door een verhoogde dichtheid van zuurstofatomen op die hoogte in de atmosfeer. Die zorgen voor de verschillen in helderheid binnen de duinengolven, die trouwens wel 45 kilometer lang kunnen zijn.

Bron: Universiteit van Helsinki, Finland

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven