Nieuwe Vera Rubin-telescoop maakte deze indrukwekkende beelden van de kosmos

Nieuwe Vera Rubin-telescoop maakte deze indrukwekkende beelden van de kosmos

Delen:

Beeld: Bijna 700 Vera Rubin-opnamen zijn samengevoegd in dit kleurrijke beeld van de Trifidnevel (rechtsboven) en de Lagunenevel (midden onder) - twee stervormingsgebieden in ons eigen Melkwegstelsel.

De Vera Rubin-telescoop (officieel de Simonyi Survey Telescope geheten, naar een van de geldschieters) heeft een uniek ontwerp, met een 8,4 meter grote primarie spiegel, een 3,4 meter grote secundaire spiegel en een 5 meter grote tertiaire spiegel, die ligt 'ingebed' in de hoofdspiegel. De extreem compacte telescoop weegt ca. 350 ton, en rust op een holle  betonnen zuil met een buitendiameter van 16 meter en een wanddikte van 1,25 meter.

Een close-up van de Trifidnevel.

De komende tien jaar wordt - in het kader van de zogeheten Legacy Survey of Space and Time - de gehele sterrenhemel boven Chili twee keer per week volledig gedetailleerd in beeld gebracht, met een 3 ton zware digitale camera, die met 3,2 miljard pixels de grootste in de geschiedenis is. De telescoop heeft een beeldveld met een middellijn van 3,5 graden (7 keer de schijnbare middellijn van de volle maan). Elke afzonderlijke opname heeft een belichtingtijd van slechts 15 à 20 seconden, maar toont toch sterren en
sterrenstelsels die miljoenen malen zo zwak zijn als wat zichtbaar is met het blote oog. Elke heldere nacht worden circa 1000 foto's gemaakt.

Een cluse-up van de open sterrenhoop M21.

Een klein deel van een Vera Rubin-opname van de Virgo-cluster, een kolossale verzameling van sterrenstelsels op 54 miljoen lichtjaar afstand van de aarde. Het gaat hier om een zogeheten 'stack' (combinatie) van meer dan duizend kort belichte foto's, waardoor extreem zwakke objecten zichtbaar zijn. Het beeldveld van de nieuwe telescoop is 50 maal zo groot als het hier weergegeven gebied aan de hemel.

Geavanceerde computeralgoritmes vergelijken de verschillende opnamen met elkaar en komen zo veranderlijke verschijnselen en bewegende hemellichamen op het spoor:  kosmische explosies, veranderlijke sterren, planetoïden en kometen. Metingen aan de ruimtelijke verdeling en de precieze vormen van miljarden sterrenstelsels zullen uiteindelijk informatie opleveren over de verdeling van de mysterieuze donkere materie in het heelal en over de invloed van de al even raadselachtige donkere energie op de evolutie van de
kosmos.

Meer zien? Deze video zoomt in op de vele details van de opname:

We gebruiken marketingcookies om deze website optimaal te laten werken. Accepteer deze cookies om verder te gaan.

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven