Nieuwe waarnemingen bevestigen dat heelal bijna 14 miljard jaar oud is

Nieuwe waarnemingen bevestigen dat heelal bijna 14 miljard jaar oud is

Delen:

Illustratie: Kaart van de kosmische achtergrondstraling, gemaakt met de Atacama Cosmology Telescope. Dit ‘licht’, dat kleine variaties vertoont, is 380.000 jaar na de oerknal uitgezonden. (ACT Collaboration)

Dit resultaat¹ is in overeenkomst met de eerdere meetresultaten van de Europese satelliet Planck, maar blijft op gespannen voet staan met recente waarnemingen met de Hubble-ruimtetelescoop, die uitkomen op een leeftijd van hooguit 13 miljard jaar.

De waarnemingen met de ACT zijn vergelijkbaar met die van Planck. Met de telescoop is de kosmische achtergrondstraling – ‘het oudste licht in het heelal’ – nauwkeurig in kaart gebracht. Dat is een overblijfsel van de warmtestraling die kort na de oerknal is uitgezonden. Door de uitdijing van het heelal is de temperatuur van deze straling gedaald tot 3 graden boven het absolute nulpunt, wat resulteert in een golflengte die in het microgolfgebied ligt.

Kwantumfluctuaties

De kaart die de ACT van de kosmische achtergrondstraling heeft gemaakt vertoont kleine variaties in temperatuur en polarisatie. Deze variaties zijn ontstaan door zogeheten kwantumfluctuaties in het vroege heelal, die door de kosmische uitdijing zijn uitgegroeid tot gebieden van verschillende dichtheden. Waar de materiedichtheid relatief groot was, hebben zich later clusters van sterrenstelsels gevormd.

Aan de hand van de ACT-data is gemeten hoe ver die variaties in temperatuur en polarisatie uit elkaar liggen. En daaruit kon vervolgens de leeftijd van het heelal worden berekend. Dit heeft een onafhankelijke bevestiging opgeleverd van het eerdere Planck-resultaat, waar dus niets mis mee lijkt te zijn.

Maar feit blijft dat beide resultaten niet overeenkomen met de leeftijd van het heelal zoals die wordt afgeleid uit de snelheden waarmee verre sterrenstelsels zich van ons verwijderen. Naar de oorzaak van deze discrepantie, die de ‘Hubble Tension’ (Hubble-spanning) wordt genoemd, wordt nog gezocht. Ideeën zijn er genoeg, maar het zal nog wel een tijdje duren voordat duidelijk wordt wat hier nu precies aan de hand is.

Noten

  1. Journal of Cosmology and Astroparticle Physics

Delen:

Dit is een artikel van:

Alles over Sterrenkunde

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven