Oude radarmetingen wijzen op actieve vulkaan op Venus

Oude radarmetingen wijzen op actieve vulkaan op Venus

Delen:

Beeld: Impressie van de schildvulkaan Maat Mons op Venus, op basis van Magellan-waarnemingen. Credit: NASA/JPL

De planeet Venus is bijna even groot als de aarde, en heeft dezelfde inwendige samenstelling: een kern van ijzer en nikkel en een dikke mantel van gesteenten. Je zou dan ook verwachten dat Venus — net als de aarde — vulkanische a­ctiviteit vertoont. Toch is daar nooit doorslaggevend bewijs voor gevonden. Dat valt ook niet mee, omdat het oppervlak van de planeet schuilgaat onder een dik, permanent gesloten wolkendek.

De Amerikaanse geofysicus Robert Herrick en radartechnicus Scott Hensley beweren nu echter overtuigende aanwijzingen gevonden te hebben voor actief vulkanisme op de buurplaneet van de aarde. Ze bestudeerden oude radarwaarnemingen van Venus die begin jaren 1990 zijn verricht door de Amerikaanse ruimtesonde Magellan. Daarbij ontdekten ze een krater van bijna twee kilometer in diameter die in acht maanden tijd ingrijpend van vorm en grootte veranderde.

Schildvulkaan

De krater ligt op de flank van Maat Mons, een kolossale schildvulkaan op Venus die wel wat weg heeft van de grote schildvulkanen op Hawaii. Maat Mons is een van de gebieden op Venus waar planeetonderzoekers actief vulkanisme zouden verwachten. Volgens Herrick en Hensley is vulkanische activiteit inderdaad de meest waarschijnlijke oorzaak van de waargenomen veranderingen in het landschap.

Radarwaarnemingen zijn veel moeilijker te interpreteren dan gewone foto’s, dus de twee onderzoekers houden in hun artikel in Science nog een kleine slag om de arm. Maar vulkanoloog Bernd Andeweg van de Vrije Universiteit van Amsterdam vindt de publicatie behoorlijk overtuigend. Volgens hem is zo’n ingrijpende vormverandering in zo’n korte tijd moeilijk op een andere manier te verklaren.

Pas begin jaren 2030 zal het oppervlak van Venus opnieuw met behulp van radar in kaart worden gebracht, en dan veel gedetailleerder dan Magellan dat dertig jaar geleden deed. De verwachting is dat de Amerikaanse ruimtesonde Veritas en de Europese Venusverkenner EnVision veel meer en duidelijkere sporen van vulkanische activiteit zullen aantreffen.

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven