'Pac-Man' aan de hemel: dit moet je weten over de zonsverduistering

'Pac-Man' aan de hemel: dit moet je weten over de zonsverduistering

Delen:

Het is wereldwijd een gedeeltelijke verduistering. Er zal dus nergens een totale zonsverduistering zichtbaar zijn. Dit fenomeen zal bij helder weer ook te zien zijn vanuit België. Opgelet: kijk nooit rechtstreeks naar de zon. Bescherm je ogen met een eclipsbril of zonnefilter! Je vindt ze bij de Vlaamse Volkssterrenwachten of de optiek in jouw buurt. De Vlaamse Volkssterrenwachten stellen i.s.m. de Vlaamse Overheid informatie ter beschikking over die oogbescherming. Het infoboekje vind je hier.

Waarnemen vanuit België

In België zal de eclips van 2025 zoals overal ter wereld gedeeltelijk zichtbaar zijn. Om 11.14 uur onze tijd zien we het eerste contact tussen de maan en de zon. De zon staat dan op een hoogte van 39° in het zuidoosten. Naarmate de zon hoger aan de hemel komt te staan in een meer zuidelijke richting, neemt ook de bedekkingsgraad stilaan toe. Om 12.07 uur zien we dan uiteindelijk de maximale verduistering waarbij vanuit Brussel gezien zo’n 35% van de zonnediameter bedekt zal zijn. Het is dan net alsof je een reusachtige 'Pac-Man' aan de hemel ziet staan. Op dat moment staat de zon al op een hoogte van 42°. Vervolgens verdwijnt de maan geleidelijk van voor de zon tot het laatste moment van contact omstreeks 13.02 uur.

Uiteraard zal de invloed op de omgeving niet zo sterk zijn als bij een totale zonsverduistering. Bij deze bedekking zal het niet schemerdonker worden (alsof je door een zonnebril kijkt), omdat de bedekking te klein is. Let wel op: als je het fenomeen wil waarnemen, doe het dan op een veilige manier!

Schematisch verloop van de zonsverduistering op 29 maart 2025, gezien vanuit Brussel (MET).

Gedeeltelijke eclips

De gedeeltelijke eclips start ten noordoosten van Zuid-Amerika bij lokale zonsopgang. Van daaruit trekt de (bij)schaduwkegel noordwaarts richting het noordoosten van de Verenigde Staten over het Canadese Baffin Land naar de Noordpool, om vervolgens via de archipel Noordland te eindigen in het hart van Rusland.

Het punt van de maximale verduistering bevindt zich ter hoogte van de Straat Hudson aan de noordelijke oevers van de provincie Québec. Van hieruit bekeken zal zo’n 94% van de zonnediameter of 93% van haar oppervlak bedekt zijn door de maan. Hoe verder van dit punt, hoe kleiner de bedekking. De eclips is nergens als totaal te zien, omdat enkel de bijschaduw van de maan het aardoppervlak raakt.

Traject van de maanschaduw op wereldschaal. De zwarte stippellijnen tonen de bedekkingsgraad van de zonnediameter op wereldschaal in procenten. De eclips is nergens als totaal te zien. België staat rood aangeduid, de locatie waar de eclips het "grootst" is in het geel.

Delen:

Dit is een artikel van:

eclipsen.be

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven