Reusachtige vulkaan ontdekt op Mars

Reusachtige vulkaan ontdekt op Mars

Delen:

Openingsbeeld: Opname van Noctis Mons, gemaakt door de Europese ruimtesonde Mars Express. De opvallende ‘krater’ in het midden is een relatief recente geologische depressie in het landschap; het vlakke ronde gebied direct daaronder is de geërodeerde caldera van de nieuw ontdekte vulkaan. © ESA/DLR/FU Berlin

Noctis Mons (‘Nachtberg’), zoals de vulkaan voorlopig is genoemd, heeft een basismiddellijn van 450 kilometer en torent 9 kilometer boven het ‘gemiddelde’ Marsoppervlak uit. De planeet heeft geen oppervlaktewater, dus er is geen sprake van ‘zeeniveau’.

Dat de gigantische vulkaan al die tijd onopgemerkt is gebleven, komt vooral doordat hij zeer sterk geërodeerd is en zich in een geologisch complex landschap bevindt: Noctis Labyrinthus (‘Labyrint van de Nacht’), een gebied van diepe kloven en hoge tafelbergen aan het westelijk uiteinde van de reusachtige Marscanyon Valles Marineris.

Pascal Lee van het SETI Institute en Sourabh Shubham van de Universiteit van Maryland presenteerden hun ontdekking op de 55ste Lunar and Planetary Science Conference in Texas. Ze identificeerden onder andere het geërodeerde restant van een caldera (de krater op de top van een schildvulkaan) en een relatief jonge vulkanische afzetting van 5.000 vierkante kilometer waaronder zo goed als zeker een grote ijsgletsjer ligt.

Noctis Mons bevindt zich aan de oostrand van het Tharsisplateau, een uitgestrekte hoogvlakte op Mars waarop drie andere (en grotere) vulkanen voorkomen: Ascraeus Mons, Pavonis Mons en Arsia Mons. Op nog veel grotere afstand ligt Olympus Mons, die met een hoogte van 24 kilometer de grootste vulkaan in het zonnestelsel is.

Onduidelijk is tot wanneer Noctis Mons actief is geweest. Gezien de grote mate van erosie staat wel vast dat hij in het geologisch verre verleden van Mars al moet zijn ontstaan.

Volgens Lee en Shubham vormen de ondergrondse ijsafzettingen (aan de zuidoostzijde van de vulkaan) een interessant doelwit voor toekomstige Marslanders – wellicht zijn hier fossiele sporen van micro-organismen te vinden. Kort na het ontstaan leek Mars namelijk veel meer op de aarde, en zou er wellicht leven kunnen zijn geweest.

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven