Speciale rugzak geeft maanwandelaars extra armen

Speciale rugzak geeft maanwandelaars extra armen

Delen:

Credit: MIT

Het is inmiddels meer dan een halve eeuw geleden dat astronauten op het maanoppervlak hebben rondgelopen. Daar komt binnen enkele jaren verandering in. Ten vroegste in 2026 zullen mensen weer landen op de maan.

Een halve eeuw later is de technologie die daarvoor gebruikt zal worden er aanzienlijk op vooruit gegaan. Een van de problemen met de oude ruimtepakken die gebruikt werden op de maan, is dat het moeilijk was om op te staan na een val. Onderzoekers bij het Massachusetts Institute of Technology (MIT) hebben een oplossing bedacht voor het probleem.

Rugzak

Zij ontwikkelen zogenoemde supernumeraire robotledematen, of ‘superledematen’. Dat zijn een paar robotische ledematen die aan een astronautenpak kunnen worden vastgemaakt. Het systeem bestaat uit twee robotische armen die bevestigd worden aan de rugzak die het levensondersteuningssysteem van een astronaut bevat. Wanneer een astronaut valt, kan hij of zij de armen gebruiken om weer op te staan.

De onderzoekers hebben al een prototype gebouwd. Dat bestaat uit een paar robotarmen en een systeem om die te controleren. Uit een reeks eerste proeven bleek dat het met de armen makkelijker is om op te staan uit een zittende of liggende positie. De proefpersonen waren uitgerust met een beperkend kledingstuk dat een ruimtepak nabootste.

Volgens de onderzoekers zullen de superledematen vooral handig zijn bij het bouwen van een maanbasis. Dat wil NASA volgend decennium doen. Zij wijzen erop dat astronauten tijdens eerdere maanmissies vooral vielen wanneer zij klussen uitvoerden op het maanoppervlak.

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven