Sterloos sterrenstelsel ontdekt

Sterloos sterrenstelsel ontdekt

Delen:

Openingsbeeld: Met kleuren is de draairichting van het gas in het stelsel J0613+52 aangegeven (rood = verwijdering; blauw = nadering). De sterren op deze foto zijn voorgrondsterren in ons eigen Melkwegstelsel © GBO/P. Vosteen

Sterrenstelsels zoals ons eigen Melkwegstelsel bestaan normaal gesproken uit tientallen of honderden miljarden sterren. Doorgaans komen er ook grote hoeveelheden diffuus waterstofgas in voor – het materiaal waaruit nieuwe sterren ontstaan. Het nieuw ontdekte ‘sterrenstelsel’, J0613+52 geheten, lijkt echter uitsluitend gas te bevatten.

De ontdekking is min of meer toevallig gedaan. Een team onder leiding van Karen O’Neil van het Green Bank Observatory gebruikte verschillende radiotelescopen om waterstofgas in honderden sterrenstelsels in kaart te brengen. De Green Bank-telescoop – een schotel met een diameter van ruim honderd meter – was echter per abuis op verkeerde hemelcoördinaten gericht. Daar bleek zich een grote, traag roterende wolk waterstofgas te bevinden.

Volgens onderzoeksleider O’Neil gaat het om een zeer grote hoeveelheid gas, met een totale massa van bijna twee miljard keer de massa van de zon. Om de een of andere reden zijn er uit dat gas nooit sterren ontstaan. ‘Het stelsel is erg geïsoleerd,’ aldus O’Neil, ‘en de bewegingen van het gas zijn dus nooit verstoord geraakt door de zwaartekracht van een buurstelsel.’ Zulke verstoringen kunnen tot plaatselijke verdichtingen leiden, met een geboortegolf van nieuwe sterren als gevolg.

Dat J0613+52 helemáál geen sterren bevat, lijkt echter onwaarschijnlijk, aldus Alison Coil van de Universiteit van Californië in San Diego, die zelf niet bij het nieuwe onderzoek was betrokken. Een lang belichte opname met een grote, gevoelige telescoop brengt misschien toch zwakke sterren aan het licht. Desondanks blijft het een zeer opmerkelijke ontdekking.

Het sterloze sterrenstelsel bevindt zich op een afstand van 270 miljoen lichtjaar. We zien het dus zoals het er 270 miljoen jaar geleden uitzag, maar kosmologisch gezien is dat zeer recent. ‘Wellicht hebben we hier te maken met een grote wolk oergas, zoals ze in de prille jeugd van het heelal vaak voorkwam’, aldus O’Neil.

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven