Stof, gas en duizenden nieuwe sterren

Stof, gas en duizenden nieuwe sterren

Delen:

William Herschel zou versteld staan van deze foto. Toen de Engelse astronoom in 1790 het sterrenstelsel NGC 1097 ontdekte, op 45 miljoen lichtjaar afstand in het sterrenbeeld Fornax (Oven), zag hij niet meer dan een klein, wazig lichtvlekje. Pas later bleek dat het om een licht vervormd balkspiraalstelsel ging, met een langgerekt centrum en wijd uitwaaierende spiraalarmen.

En het duurde tot de vorige eeuw voordat astronomen in het hart van NGC 1097 een piepkleine ring van gas en stof ontdekten, waarin duizenden nieuwe sterren ontstaan.

Die opmerkelijke ring, met een middellijn van slechts 5.000 lichtjaar, is nu in ongezien detail in beeld gebracht door een gloednieuw instrument op de Europese Very Large Telescope in Chili.

ERIS (Enhanced Resolution Imager and Spectrograph), waaraan ook de Nederlandse Onderzoekschool Voor Astronomie (NOVA) heeft meegebouwd, is eind vorig jaar officieel in gebruik genomen. De camera van ERIS maakt spatscherpe foto’s op infrarode golflengten (hier weergegeven in zichtbare kleuren), terwijl het spectrograafgedeelte voor elke afzonderlijke pixel precisiemetingen verricht aan de samenstelling van de opgevangen straling.

Wat op deze opname níét te zien is, is dat zich in het centrum van NGC 1097 een zwart gat schuilhoudt dat ongeveer 140 miljoen keer zo zwaar is als de zon. Onduidelijk is of – en, zo ja, hoe – dat zwarte gat van invloed is op de stervormingsactiviteit in de gas- en stofring.

De indrukwekkende beeldscherpte van de opname is te danken aan zogeheten adaptieve optiek – een techniek die de verstorende effecten van luchttrillingen compenseert. Zo kunnen details in beeld gebracht worden die normaal gesproken alleen zichtbaar zouden zijn met een grote telescoop in de ruimte.

Overigens blijft een ruimtetelescoop zoals de nieuwe James Webb Space Telescope onontbeerlijk voor het bestuderen van straling op langere infraroodgolflengten – die wordt geabsorbeerd door de aardse dampkring, en is vanaf het aardoppervlak dus niet waarneembaar.

ERIS vervangt de oudere instrumenten NACO en SINFONI, en zal in de toekomst naar verwachting ook baanbrekend onderzoek mogelijk maken aan verre sterrenstelsels, protoplanetaire schijven rond pasgeboren sterren, en exoplaneten.

Als je een foto van een zwart gat neemt, fotografeer je dan het verleden?

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven