Twee meteorieten in een klap

Twee meteorieten in een klap

Delen:

Op 23 januari 1870 werden mensen nabij het dorp Nedagolla bij de oostkust van India opgeschrikt door een enorme lichtflits en een luide knal. Kort daarna werd een 4 kilogram zware ijzermeteoriet gevonden.

Meteorieten zijn brokstukjes van planetoïden en andere kleine hemellichamen in het zonnestelsel. Aan de hand van isotopenonderzoek kunnen geochemici erachter komen of de meteoriet afkomstig is uit de binnendelen van het zonnestelsel (de planetoïdengordel tussen de banen van Mars en Jupiter) of uit de buitendelen, ver buiten de baan van Jupiter.

De Nedagolla-meteoriet blijkt echter een soort tussenvorm te zijn. Het ‘moederlichaam’ van de meteoriet zou het resultaat zijn van het botsen en versmelten van twee hemellichamen uit twee compleet verschillende gebieden in het zonnestelsel. Dat schrijft Fridolin Spitzer (Universiteit van Münster) in het vakblad Meteoritics & Planetary Science.

British Museum

Theoretici suggereerden al eerder dat er in de jeugd van het zonnestelsel vermenging heeft plaatsgevonden van materiaal uit de binnen- en buitendelen. Mogelijk is dat een gevolg van zwaartekrachtstoringen door de reuzenplaneet Jupiter. Het onderzoek aan de Nedagolla-meteoriet lijkt dat nu te bevestigen.

Veel korter geleden, op 28 februari 2020, was er midden op de dag een nog veel helderder vuurbol zichtbaar boven Slovenië, Kroatië, Italië, Oostenrijk en Hongarije. Op video-opnames, gemaakt door beveiligingscamera’s en dashcams, is te zien hoe een grote meteoriet in bijna twintig stukken uiteenvalt.

Het grootste fragment van deze Novo Mesto-meteoriet (ook genoemd naar de plaats waar hij neerkwam) is nog niet gevonden. Denis Vida (University of Western Ontario) heeft wel drie kleinere fragmenten teruggevonden, zo meldde hij afgelopen zomer op de European Planetary Science Conference.

De Novo Mesto-meteoriet blijkt een vrij normale steenmeteoriet te zijn. Hij is echter wel afkomstig uit het gebied waarin zich de zogeheten aardscheerders bevinden: planetoïden die de aarde vervaarlijk dicht kunnen naderen. Onderzoek aan de meteoriet kan dus meer informatie opleveren over de samenstelling van deze potentieel bedreigende hemellichamen.

Bron: Universiteit van Münster, Duitsland en European Planetary Society

Beeld boven: Denis Vida

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven