Uranus en Neptunus: toch geen ijsreuzen?

Uranus en Neptunus: toch geen ijsreuzen?

Delen:

Beeld: Uranus zou een ijsreus (links) of een rotsreus (rechts) kunnen zijn, afhankelijk van de aannames van het model. Credit: Keck Institute for Space Studie

De planeten worden traditioneel opgedeeld in drie soorten. De vier binnenste, waaronder de aarde, zijn rotsachtig, gevolgd door gasreuzen Jupiter en Saturnus. De buitenste planeten bestaan ook uit gassen, maar dan diepgevroren. Dat zijn de blauwe ijsreuzen Uranus en Neptunus. Maar deze klassieke opdeling staat op losse schroeven.

Uranus en Neptunus bestaan waarschijnlijk niet alleen uit ijs, maar ook uit rots, aldus onderzoek uit Zürich. De studie stelt niet dat ze volledig rotsachtig zijn, wel dat hun binnenste geen pure ijsklomp is. Om te bepalen waaruit ze dan wel zijn opgebouwd, combineert een algoritme twee bestaande technieken. Fysische modellen waren wel robuust, maar gingen uit van veronderstellingen over hetgeen waaruit de planeten zouden moeten bestaan. En op waarnemingen gebaseerde modellen zijn te grofmazig omdat de planeten zo ver liggen.

Het nieuwe algoritme gebruikt het beste van beide. Het werkt ‘blind’, dat wil zeggen, het veronderstelt helemaal niets. Het moet wel strikt aan natuurwetten voldoen. Eerst worden willekeurige dichtheidsprofielen gegenereerd en daarop voert men modelruns uit, steeds met lichtjes variërende beginwaarden voor bepaalde planeeteigenschappen. Het model blijft draaien tot het realistische planeten voortbrengt.

De resultaten leverden een waaier aan samenstellingen: de kernen van beide planeten kunnen zowel ijs- als rotsrijk zijn of iets daartussen. Het zijn hoogstwaarschijnlijk geen pure ijsreuzen. De resultaten verklaren ook deels de vreemde magneetvelden van Uranus en Neptunus, die mogelijk door elektrisch geleidend water worden opgewekt. Maar de blauwe rotsreuzen geven nog lang niet al hun geheimen prijs. De onderzoekers pleiten voor een nieuwe ruimtemissie naar deze verre werelden.

Bron: Universiteit van Zürich, Zwitserland

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven