Twaalf gram maanaarde, bezorgd in een postpakketje: Robert Ferl, bioloog aan de University of Florida, had er meer dan tien jaar op moeten wachten. Het kleine doosje, afgestempeld door NASA, bevatte enkele van de laatste ongeopende monsters van maanstof of regoliet, destijds verzameld door Apollo-astronauten. Hiermee konden Ferl en zijn team voor het eerst planten kweken in echte maanaarde.
Het experiment maakt deel uit van een reeks onderzoeken van NASA. De organisatie wil later dit decennium mensen naar de maan sturen en er een buitenpost bouwen. De missie moet een generale repetitie worden voor toekomstige reizen naar Mars. Voor zulke langere missies zullen astronauten een duurzame voedselbron nodig hebben.
Om de maanaarde te testen, verdeelde Ferl de monsters in twaalf potten van 900 milligram. Hij plantte er zaden in van Arabidopsis thaliana, een winterharde verwant van mosterd en kool. Alle zaden ontkiemden met succes, maar een gezond wortelstelsel bleef dikwijls achter.
De plantjes konden niet echt gedijen. Daarvoor bevatte het regoliet te veel zout en metaal. Maangruis heeft ook geen natuurlijk microbioom, dat het opnemen van voedingsstoffen bevordert. En als er water aan wordt toegevoegd, kan regoliet zo compact worden als cement.
Wellicht zullen toekomstige maanboeren hun regoliet moeten bemesten. Ze zullen voedingsstoffen moeten toevoegen of gewassen composteren. Dat moet de groei van microben bevorderen. Bovendien vermoeden wetenschappers dat de maangrond nog een stuk vruchtbaarder is dan die van de Rode Planeet. Martiaans regoliet zit vol met perchloraat, een oxidatieve verbinding die schadelijk kan zijn voor zowel planten als dieren.
Schrijf je in op onze nieuwsbrief
En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.