Zijn ruimtevaartuigen te steriel? Meer microben kunnen astronauten gezonder maken

Zijn ruimtevaartuigen te steriel? Meer microben kunnen astronauten gezonder maken

Delen:

Astronauten leven in een steriele bubbel. Dat klinkt logisch en veilig, maar nieuw onderzoek suggereert dat die extreme hygiëne wel eens negatieve gevolgen kan hebben. Een internationale groep wetenschappers onderzocht¹ welke microben in het ISS leven. Uit hun studie, gepubliceerd in Cell, blijkt dat de microbiële diversiteit er opvallend laag is. De micro-organismen die er voorkomen, zijn hoofdzakelijk afkomstig van astronauten zelf.

Evolutiebioloog Thomas Blankers van de Universiteit van Amsterdam legt uit: ‘Onschuldige bacteriën en virussen die iedereen bij zich draagt, krijgen in omgevingen met een lage microbiële diversiteit de kans om in aantal toe te nemen of bepaalde giftige stoffen uit te scheiden. Dat kan leiden tot huidirritaties, schimmelinfecties of allergische reacties.’  Hij zegt dat de microben in het ISS, net als in andere door mensen gecreëerde omgevingen, worden blootgesteld aan extreme omstandigheden. Dit kan ertoe leiden dat ze zich aanpassen op manieren die risico’s met zich meebrengen, vergelijkbaar met de manier waarop antibioticaresistente bacteriën in ziekenhuizen geëvolueerd zijn.

Materialen om monsters af te nemen in het ISS. Credit: NASA.

Monsters verzamelen

Een team astronauten verzamelden 803 stalen van oppervlakken in het ISS. Vervolgens werden ze naar de aarde gestuurd, waar ze grondig geanalyseerd werden. De onderzoekers maakten driedimensionale kaarten die laten zien waar in het ruimtestation de verschillende soorten bacteriën en chemicaliën zich precies bevonden, en in welke mate.

Alles moet zo schoon mogelijk zijn, want er zijn veel kwaaltjes die je echt niet wil krijgen als je in de ruimte bent

Zo konden ze zien hoe in elke kamer of 'module' van het ruimtestation verschillende microbiële gemeenschappen voorkomen, afhankelijk van het gebruik van de kamer. Zo leven er in voedselbereidingsruimtes meer voedselgerelateerde bacteriën, terwijl zich in de toiletruimtes meer urine- en fecale microben huisvesten. Maar, het zijn allemaal ‘menselijke’ microben: ze zijn meegenomen door mensen en komen van de menselijke huid, adem en andere lichaamsafscheidingen. Op aarde komen microben echter ook uit de omgeving, zoals van planten, dieren en bodemorganismen.

Om de overmaat aan menselijke microben en de bijbehorende gezondheidsrisico's zoals een verzwakt immuunsysteem en ontstekingen uit te balanceren, wordt er op het ISS veel ontsmettingsmiddel gebruikt. Dat werd ook veelvuldig in de stalen aangetroffen. Astrobiologe Inge Loes ten Kate van de Universiteit Utrecht zegt waarom: ‘Alles moet zo schoon mogelijk zijn, want er zijn veel kwaaltjes die je echt niet wil krijgen als je in de ruimte bent.’

Een beetje ‘vuil’ kan geen kwaad

In plaats van alleen ontsmettingsmiddel te gebruiken, stellen de onderzoekers een andere oplossing voor: het ISS verrijken met aardse, natuurlijke microben. Net zoals tuinieren op aarde het immuunsysteem kan versterken, zou een gecontroleerde introductie van microbiële gemeenschappen in ruimtevaarttuigen kunnen helpen astronauten gezond te houden. Ten Kate legt uit: ‘Het is algemeen bekend dat het goed is om te tuinieren en huisdieren te hebben. Maar, daar is in het ISS nooit echt over nagedacht.’ Om te bepalen welke microben daarvoor geschikt zijn om mee te nemen naar de ruimte en hoe dit veilig kan verlopen, is verder onderzoek nodig.

Foto: NASA

Noten

  1. Salido et al., The International Space Station has a unique and extreme microbial and chemical environment driven by use patterns, Cell, 2025.

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven