Zo zie je de meeste vallende sterren

  • 11 augustus 2026
Zo zie je de meeste vallende sterren

Delen:

De meteoren zijn helder en snel en hebben nalichtende sporen. Onder ideale omstandigheden zijn er zo'n 50 tot 65 meteoren per uur te zien. Op hemel.waarnemen.com vind je de precieze tijdstippen waarop de meeste vallende sterren te zien zijn. Dit jaar is het hoogtepunt om 3.45 uur.

Waar kan ik het beste kijken?

Kies een waarneemplaats met een vrije blik op de hemel, liefst zo donker mogelijk. De achtertuin is meestal donkerder dan de straatkant. Maar de beste locaties vind je buiten bebouwde - verlichte - gebieden. Hoe afgelegener, hoe minder lichtvervuiling, waardoor je ook de ‘zwakkere’ meteoren kunt zien.

Wat heb ik nodig om te kijken?

Om de meteoren waar te nemen, is geen speciale apparatuur nodig. Het blote oog en een heldere hemel volstaan. In principe kan je dus gewoon even in de tuin gaan staan of tijdens het uitlaten van de hond naar de hemel staren om een paar vallende sterren mee te pikken. Wie echt veel vallende sterren wil zien, kan het zich comfortabel maken in bijvoorbeeld een ligstoel.

Naar welk punt aan de hemel moet ik kijken?

Het eenvoudigst is gewoon naar boven kijken tot je een vallende ster ziet. Hou vervolgens het punt waaruit de meteoor leek te komen in de gaten. Dit is het radiant. Het radiant bevindt zich in het sterrenbeeld Perseus, vandaar de naam ‘Perseïden’.

Wat zijn vallende sterren eigenlijk?

Vallende sterren zijn lichtflitsen die af en toe aan de sterrenhemel verschijnen. De flitsen hebben echter niets met sterren te maken. Ze worden veroorzaakt door ruimtepuin, vaak niet groter dan een zandkorrel, dat circa 100 kilometer boven ons hoofd in de aardatmosfeer terecht komt. Door de hoge snelheden van het ruimtepuin worden de luchtmoleculen vóór zo’n gruisdeeltje gecomprimeerd, verhit en aan het gloeien gebracht, wat wij zien als een flitsje. De snelheden van de Perseïden zijn meestal meer dan 200.000 kilometer per uur.

Vanwaar komt de naam ‘Perseïden’?

De Perseïden zijn vernoemd naar het sterrenbeeld Perseus, waar de vallende sterren vandaan lijken te komen. Dat sterrenbeeld staat bij ons 's nachts hoog boven de noordoostelijke horizon. De meteorenzwerm bestaat uit achtergelaten puin van de komeet Swift-Tuttle. Doordat de aarde in haar baan om de zon door de puinwolk beweegt, zien wij de meteorenzwerm ieder jaar rond dezelfde datum.

(bron: hemel.waarnemen.com en www.astronomie.nl)

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

Een zonsverduistering is een zeldzaam, visueel indrukwekkend verschijnsel. In theorie is dit ook te zien vanuit andere planeten in ons zonnestelsel. Toch is het nergens zo perfect als hier op aarde.

Dit is een artikel van: The Conversation

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven