Daalt het risico op borstkanker door te vermageren?

Daalt het risico op borstkanker door te vermageren?

Delen:

Waar komt dit nieuws vandaan?

Onderzoekers gingen na of vrouwen die vermageren een lager risico hadden op het ontwikkelen van borstkanker¹.

Uit eerder onderzoek is gebleken dat het risico op borstkanker hoger ligt bij vrouwen met overgewicht of obesitas. Dit kan zijn omdat zij meer oestrogenen produceren dan vrouwen met een gezond gewicht. Die oestrogenen kunnen ervoor zorgen dat de borstcellen groeien, wat kan leiden tot borstkanker als die groei oncontroleerbaar is.

Om op de onderzoeksvraag een antwoord te vinden, verzamelden de onderzoekers de gegevens van tien grote cohortstudies met vrouwen ouder dan 50 jaar. Gedurende de opvolging moesten de vrouwen minstens driemaal hun gewicht opgeven en registreerden ze het voorkomen van borstkanker. In totaal waren er 180.885 vrouwen en 6.930 borstkankers.

De onderzoekers verdeelden de vrouwen in verschillende groepen naargelang de evolutie van het lichaamsgewicht gedurende de opvolging. De onderzoekers hielden eveneens rekening met mogelijk storende factoren zoals fysieke activiteit en het gebruik van hormonale preparaten.

In vergelijking met vrouwen die een stabiel gewicht behielden, daalde het risico op borstkanker met 13% wanneer ze 2 tot 4,5 kg vermagerden. Bij een vermagering van 4,5 tot 9 kg was dat 16% en wanneer ze meer dan van 9 kg verloren, verminderde het zelfs met 26%. De daling van het risico op borstkanker was vooral aanwezig bij vrouwen die aan de start van de studie leden aan overgewicht of obesitas.

De onderzoekers besluiten dat gewichtsverlies een belangrijke maatregel kan zijn om het risico op borstkanker te doen dalen.

Hoe moeten we dat nieuws interpreteren?

Deze studie is waarnemend van aard, met andere woorden kunnen we verbanden vaststellen, maar geen oorzakelijke verband leggen.

Deze studie laat een duidelijke daling van het risico op borstkanker zien na vermageren, maar we zijn niet zeker dat dit komt door te vermageren. Het kan zijn dat vrouwen die afvallen gezondere eet-en leefgewoonten aannemen, wat het resultaat geheel of gedeeltelijk kan verklaren.

De resultaten van deze studie gelden alleen voor vrouwen die geen hormonale substitutietherapieën nemen om de klachten van de menopauze op te vangen.

Bovendien werden de vrouwen in de studies niet gemeten door een onafhankelijke waarnemer, maar gaven de vrouwen zelf hun gewicht en lengte op. Dit kan een bron van fouten zijn.

Veranderingen van het lichaamsgewicht alleen kunnen natuurlijk niet alle borstkankers verklaren, andere elementen spelen eveneens een rol zoals alcoholconsumptie, bewegen en erfelijkheid.

In België lijdt meer dan 40% van de volwassen vrouwen aan overgewicht of obesitas. Meer aandacht voor preventie van obesitas en voor gewichtsverlies kunnen het voorkomen van borstkanker doen dalen².

Conclusie

Deze studie toont aan dat het risico op borstkanker daalt bij vrouwen die vermageren. Dit kan een gevolg zijn van het vermageren, maar eveneens van gezondere eet- en leefgewoonten. Dit is op zich niet zo belangrijk: overgewicht en obesitas aanpakken kan levens redden.

Noten

  1. Teras LR, Patel AV, Wang M, et al. Sustained weight loss and risk of breast cancer in women ≥50 years: a pooled analysis of prospective data. J Natl Cancer Inst. 2019 Dec 13.

  2. Drieskens S, Charafeddine R, Gisle L. Gezondheidsenquête 2018: Voedingsstatus. Brussel, België: Sciensano; Rapportnummer: D/2019/14.440/53.

Delen:

Dit is een artikel van:

Gezondheid en Wetenschap

We weten al lang dat anatomisch moderne mensen en Neanderthalers zich onderling hebben voortgeplant, maar wetenschappers zijn nog altijd aan het uitzoeken hoe die erfenis onze genetica beïnvloedt.

Minder dan de helft van de embryo’s die bij ivf worden teruggeplaatst, leidt tot een zwangerschap. Artsen kiezen ze nog altijd vooral op basis van hoe ze eruitzien. Toch stuurt elk embryo piepkleine pakketjes vol moleculaire boodschappen uit. Wij leerden die boodschappen lezen uit één druppel vocht die normaal in de vuilnisbak belandt, en ontdekten dat ze helpen voorspellen welk embryo de meeste kans heeft om in te nestelen.

Muizen die eerder met een spoelworm werden geïnfecteerd, reageren minder heftig op een gevaarlijk griepvirus. Wat kunnen we daaruit leren?

Van een eenvoudig prikje tot een heuse operatie: doneren kan op meer manieren dan je denkt. Maar wat kan je eigenlijk allemaal afstaan, en hoe gaat dat in zijn werk?

Een doktersafspraak inplannen, je medisch dossier inkijken, of die onverklaarbare hoestsymptomen eens opzoeken: we beheren onze eigen gezondheidszorg steeds meer online. Toch als je daar de middelen, digitale en taalvaardigheden toe hebt. Want wat als die digitalisering net een muur vormt tussen jou en je hulpverlener?

De boevengildes zitten nooit stil, maar de mensen die jacht op hen maken gelukkig ook niet. De forensische wetenschap maakt overuren en komt onder meer met celisolerende lasers, eiwitidentificatie en de bestudering van genen die pas na de dood actief worden. Zo komen verkrachters en moordenaars steeds vaker van een koude kermis thuis.

In een bloedstaal zitten miljoenen cellen, elk met hun eigen kenmerken en functie. Door met behulp van licht al die cellen één voor één te analyseren, kunnen we patronen ontdekken die artsen helpen om ziektes sneller en beter te herkennen.

Ben jij altijd rond dezelfde periode verkouden, of heb je vooral last van je neus na het maaien van je gazon? Christine Breynaert, allergoloog aan KU Leuven, legt uit hoe je het verschil kan herkennen tussen een verkoudheid en een allergie.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Sinds 12 augustus is de samenstelling van je beker afhaalkoffie veranderd. Sinds die dag trad namelijk een Europees verbod op pfas in voedselverpakkingen in werking voor afhaalbakjes, koffiebekers en andere materialen die met voedsel in contact komen.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven