Je tampon bevat mogelijk metalen: ‘Er is meer transparantie nodig over het productieproces’

Je tampon bevat mogelijk metalen: ‘Er is meer transparantie nodig over het productieproces’

Delen:

Tampons worden veel en langdurig gebruikt. Daarom is er een groeiende interesse in het onderzoeken van tampons als een potentiële bron van chemische blootstelling. Een groep Amerikaanse onderzoekers¹ heeft als eerste onderzocht of tampons metalen bevatten die afkomstig zijn van landbouw- of productieprocessen.

De wetenschappers evalueerden de concentraties van zestien metalen en semi-metalen in dertig tampons van veertien tamponmerken en achttien productlijnen. Van elke tampon analyseerden ze telkens twee monsters van 0,2 à 0,3 gram om de concentraties arseen, barium, calcium, cadmium, kobalt, chroom, koper, ijzer, mangaan, kwik, nikkel, lood, selenium, strontium, vanadium en zink te bepalen. Ze onderzochten die concentraties bij tampons van verschillende merken en materialen, gekocht in verschillende regio’s.

Van alle zestien onderzochte metalen en semi-metalen vonden ze er minstens twaalf in meetbare concentraties terug in alle onderzochte stalen. Daarbij vonden ze ook verhoogde concentraties van calcium en zink en zelfs van toxische metalen zoals lood, waarvan geen veilig blootstellingsniveau bekend is.

Het vaginale epitheel is een stuk meer doorlaatbaar dan bijvoorbeeld de huid, waardoor het risico bestaat dat stoffen in de bloedsomloop terechtkomen

De concentraties verschilden tussen regio’s van tamponaankoop (Verenigde Staten versus Europese Unie), tussen tampons van biologisch en niet-biologisch materiaal, en tussen tampons van merken en huismerken. Loodconcentraties waren bijvoorbeeld hoger in niet-biologische tampons, terwijl de arseenconcentraties hoger waren in biologische tampons. Geen enkele categorie had consistent lage concentraties van alle of van de meeste onderzochte metalen.

Tampons vormen dus een potentiële bron van blootstelling aan metalen. Meer onderzoek is nodig om na te gaan of metalen uit tampons kunnen ontsnappen en via het vaginale epitheel – het sterk absorberende slijmvlies dat de binnenkant van de vagina bekleedt – in de bloedsomloop en de rest van het lichaam kunnen terechtkomen. De onderzoekers pleiten ook voor regelgeving die het testen van metalen in tampons door fabrikanten verplicht.

Moeten vrouwen zich zorgen maken?

Leonore Vander Donck, onderzoekster bij Isala, het citizen science project van de Universiteit Antwerpen naar het vrouwelijke microbioom, was verrast door de resultaten. ‘Het hoge voorkomen van deze metalen in tampons was ook voor ons zeker nieuw’, vertelt ze. ‘Onderzoekers zijn nog maar heel recent begonnen met het meer in detail bekijken van menstruatieproducten. Niet alleen qua compositie maar ook hoe ze je microbioom kunnen beïnvloeden. Het probleem dat de onderzoekers in deze studie ook aanhalen is dat er heel weinig informatie gegeven wordt door de producenten en bevestigt dat er inderdaad meer transparantie nodig is over het productieproces.’

‘Er is zeker ook meer onderzoek nodig om na te gaan of deze stoffen worden vrijgegeven uit de tampons en dan ook nog eens geabsorbeerd kunnen worden door het lichaam’, vertelt Vander Donck. ‘Het vaginale epitheel is een stuk meer doorlaatbaar dan bijvoorbeeld de huid, waardoor het risico bestaat dat stoffen in de bloedsomloop en in de rest van het lichaam terechtkomen. Maar vaginaal vocht en zeker menstrueel bloed tijdens het gebruik van de tampons zorgen er wellicht wel voor dat deze metalen het lichaam weer snel genoeg verlaten.’

‘Vrouwen moeten zich dus zeker niet onmiddellijk zorgen maken. Tampons worden ondertussen al heel lang gebruikt. Eventuele dramatische gevolgen voor onze gezondheid zouden daarom al lang bekend zijn geweest’, gaat Vander Donck verder. ‘Natuurlijk is het wel iets dat we verder moeten onderzoeken, want zoals de wetenschappers aanhalen, kunnen deze metalen een negatieve invloed hebben onze gezondheid.’

Vander Donck hoopt in de komende Luna-studie, een nieuw dochterproject van het Isala-project, te achterhalen wat de invloed is van menstruatieproducten op het microbioom.

Delen:

We weten al lang dat anatomisch moderne mensen en Neanderthalers zich onderling hebben voortgeplant, maar wetenschappers zijn nog altijd aan het uitzoeken hoe die erfenis onze genetica beïnvloedt.

Minder dan de helft van de embryo’s die bij ivf worden teruggeplaatst, leidt tot een zwangerschap. Artsen kiezen ze nog altijd vooral op basis van hoe ze eruitzien. Toch stuurt elk embryo piepkleine pakketjes vol moleculaire boodschappen uit. Wij leerden die boodschappen lezen uit één druppel vocht die normaal in de vuilnisbak belandt, en ontdekten dat ze helpen voorspellen welk embryo de meeste kans heeft om in te nestelen.

Muizen die eerder met een spoelworm werden geïnfecteerd, reageren minder heftig op een gevaarlijk griepvirus. Wat kunnen we daaruit leren?

Van een eenvoudig prikje tot een heuse operatie: doneren kan op meer manieren dan je denkt. Maar wat kan je eigenlijk allemaal afstaan, en hoe gaat dat in zijn werk?

Een doktersafspraak inplannen, je medisch dossier inkijken, of die onverklaarbare hoestsymptomen eens opzoeken: we beheren onze eigen gezondheidszorg steeds meer online. Toch als je daar de middelen, digitale en taalvaardigheden toe hebt. Want wat als die digitalisering net een muur vormt tussen jou en je hulpverlener?

De boevengildes zitten nooit stil, maar de mensen die jacht op hen maken gelukkig ook niet. De forensische wetenschap maakt overuren en komt onder meer met celisolerende lasers, eiwitidentificatie en de bestudering van genen die pas na de dood actief worden. Zo komen verkrachters en moordenaars steeds vaker van een koude kermis thuis.

In een bloedstaal zitten miljoenen cellen, elk met hun eigen kenmerken en functie. Door met behulp van licht al die cellen één voor één te analyseren, kunnen we patronen ontdekken die artsen helpen om ziektes sneller en beter te herkennen.

Ben jij altijd rond dezelfde periode verkouden, of heb je vooral last van je neus na het maaien van je gazon? Christine Breynaert, allergoloog aan KU Leuven, legt uit hoe je het verschil kan herkennen tussen een verkoudheid en een allergie.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Sinds 12 augustus is de samenstelling van je beker afhaalkoffie veranderd. Sinds die dag trad namelijk een Europees verbod op pfas in voedselverpakkingen in werking voor afhaalbakjes, koffiebekers en andere materialen die met voedsel in contact komen.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven