Transplantatie geeft vrouwen zonder baarmoeder gezonde kinderen

Transplantatie geeft vrouwen zonder baarmoeder gezonde kinderen

Delen:

Wereldwijd is 1 op 500 vrouwen onvruchtbaar wegens een slecht werkende of afwezige baarmoeder. Zij kunnen in de toekomst mogelijk hun toevlucht zoeken bij een baarmoedertransplantatie. In een Amerikaans casusonderzoek hebben twintig vrouwen zo een operatie ondergaan. Bij veertien van hen was de transplantatie succesvol. Zij kregen vervolgens allemaal een of twee kinderen. De kinderen zijn gezond volgens de studie, wat ook blijkt uit verdere opvolging die bij sommige tot zes jaar na de geboorte heeft plaatsgevonden.

Bij de moeders en donoren was er wel sprake van enkele problemen, gaande van hoge bloeddruk bij de ontvanger tot schade aan de urineleider bij de donor. Volgens professor gynaecologie Steven Weyers (UGent) is de recente studie belangrijk in het onderzoek naar baarmoedertransplantatie. ‘Het is de grootste reeks van baarmoedertransplantaties tot nog toe beschreven, waar bovendien zowel levende als overleden donoren deel van uitmaken’, aldus professor Weyers.

Weyers is gynaecoloog en diensthoofd van de Vrouwenkliniek UZ Gent, waar eind 2018 de eerste baarmoedertransplantatie in België plaatsvond. ‘Wij werken alleen met hersendode donoren, net omdat er veel risico’s verbonden zijn aan de transplantatie. Je kan de ingreep niet vergelijken met een gewone hysterectomie (operatie waarbij de baarmoeder wordt verwijderd, nvdr.). De operaties duren vaak 6 tot 8 uur, wat het enorm intensief en zwaar maakt.’ Ook voor de wensmoeder is het een risicovol proces. Het lichaam kan de baarmoeder afstoten, maar medicatie die gegeven wordt tegen het afstoten, verhoogt het risico op infecties en bepaalde types kanker. Die medicatie wordt immunosuppressiva genoemd en dient ook bij latere zwangerschappen ingenomen te worden.

De Amerikaanse studie wijst uit dat baarmoedertransplantatie bij 70% lukt en dat na een succesvolle transplantatie het ook lukt om een gezond kind op de wereld te zetten. De resultaten van het onderzoek vragen weliswaar enige nuance, stelt de professor. ‘De studie bevestigt wat eerdere resultaten aantonen: de techniek lijkt geen gezondheidsrisico’s voor de kinderen met zich mee te brengen. Bij wensmoeders en levende donoren daarentegen, treden er bij meer dan de helft complicaties op. Bovendien komen negatieve langetermijneffecten van immunosuppressiva, zoals een hoger risico op kanker of glaucoom, in deze studie niet naar boven door een eerder korte opvolging’, besluit professor Weyers.

Er is voorlopig nog geen zicht op de introductie van baarmoedertransplantatie in de praktijk. 'Gezien de financiële druk die nu al op ons gezondheidssysteem ligt, is het wellicht geen prioriteit voor de overheid’, voegt de professor nog toe.

Delen:

We weten al lang dat anatomisch moderne mensen en Neanderthalers zich onderling hebben voortgeplant, maar wetenschappers zijn nog altijd aan het uitzoeken hoe die erfenis onze genetica beïnvloedt.

Minder dan de helft van de embryo’s die bij ivf worden teruggeplaatst, leidt tot een zwangerschap. Artsen kiezen ze nog altijd vooral op basis van hoe ze eruitzien. Toch stuurt elk embryo piepkleine pakketjes vol moleculaire boodschappen uit. Wij leerden die boodschappen lezen uit één druppel vocht die normaal in de vuilnisbak belandt, en ontdekten dat ze helpen voorspellen welk embryo de meeste kans heeft om in te nestelen.

Muizen die eerder met een spoelworm werden geïnfecteerd, reageren minder heftig op een gevaarlijk griepvirus. Wat kunnen we daaruit leren?

Van een eenvoudig prikje tot een heuse operatie: doneren kan op meer manieren dan je denkt. Maar wat kan je eigenlijk allemaal afstaan, en hoe gaat dat in zijn werk?

Een doktersafspraak inplannen, je medisch dossier inkijken, of die onverklaarbare hoestsymptomen eens opzoeken: we beheren onze eigen gezondheidszorg steeds meer online. Toch als je daar de middelen, digitale en taalvaardigheden toe hebt. Want wat als die digitalisering net een muur vormt tussen jou en je hulpverlener?

De boevengildes zitten nooit stil, maar de mensen die jacht op hen maken gelukkig ook niet. De forensische wetenschap maakt overuren en komt onder meer met celisolerende lasers, eiwitidentificatie en de bestudering van genen die pas na de dood actief worden. Zo komen verkrachters en moordenaars steeds vaker van een koude kermis thuis.

In een bloedstaal zitten miljoenen cellen, elk met hun eigen kenmerken en functie. Door met behulp van licht al die cellen één voor één te analyseren, kunnen we patronen ontdekken die artsen helpen om ziektes sneller en beter te herkennen.

Ben jij altijd rond dezelfde periode verkouden, of heb je vooral last van je neus na het maaien van je gazon? Christine Breynaert, allergoloog aan KU Leuven, legt uit hoe je het verschil kan herkennen tussen een verkoudheid en een allergie.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Sinds 12 augustus is de samenstelling van je beker afhaalkoffie veranderd. Sinds die dag trad namelijk een Europees verbod op pfas in voedselverpakkingen in werking voor afhaalbakjes, koffiebekers en andere materialen die met voedsel in contact komen.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven