Om maanden en seizoenen met elkaar te vergelijken, bekijken we meestal een periode van dertig jaar. Als we kijken naar de periode 1991-2020, dan zien we dat de zomer het natste seizoen is, met gemiddeld 234 liter per vierkante meter (m²). De lente blijkt het droogste seizoen te zijn! Gemiddeld gezien valt er in de lente 165l/m². Dat is toch wel opvallend, want als we op ons gevoel afgaan, lijkt de lente natter te zijn.
Sterker nog, onze lentes worden alsmaar droger! In de klimatologische gegevens van het KMI van de afgelopen decennia zien we duidelijk een dalende trend van de neerslagtotalen in de lente. Voor het waarnemingspunt in Ukkel bijvoorbeeld, gaat het om een afname van 4% per decennium sinds 1961. Of met andere woorden: de laatste 30 jaar (1991-2020) is er in Ukkel zo’n 17,5% minder neerslag gevallen in de lente t.o.v. de periode 1961-1990.
Storingen en buien brengen in het voorjaar steeds minder water in de ton dus. Toch merken we dat wanneer we naar de voorjaarsbuien kijken, de intensiteit van de maartse buien en aprilse grillen toeneemt. De buien worden dus feller. Sinds 1981 stijgen de jaarlijkse maximale neerslaghoeveelheden gevallen in één uur om de 10 jaar gemiddeld met 3 mm. Er valt dus meer neerslag in 1 keer uit de lucht, m.a.w. de buien worden feller.
Dat zien we ook aan het aantal dagen met hevige neerslag (meer dan 20 liter op 1 dag). Om de 10 jaar komt er een halve dag met hevige neerslag bij. Dit valt te verklaren door de verstoring van ons klimaat. Een steeds warmer wordende atmosfeer kan meer waterdamp bevatten vooraleer ze verzadigd raakt, en kan dus ook meer neerslag uit buien produceren. In de toekomst verwachten we steeds langere droogteperiodes, afgewisseld met steeds intense regenbuien.
Samengevat kunnen we zeggen dat de typische voorjaarsbuien alsmaar intenser worden, maar de hoeveelheid neerslag die ze in totaal meebrengen, neemt af.
Schrijf je in op onze nieuwsbrief
En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.