Zeekomkommertelers herstellen zeegras in Australische Haaienbaai

Zeekomkommertelers herstellen zeegras in Australische Haaienbaai

Foto: Tidal Moon

Zeegras krijgt minder aandacht dan koraalriffen, maar het herbergt ook veel biodiversiteit. Bovendien remt het de klimaatverandering door koolstof vast te houden in de zeebodem.

Delen:

Zeegrasonderzoek klinkt mogelijk niet heel spannend, maar dat valt in Australië best mee. ‘Er is daar altijd de discussie of je als onderzoeker wel in het water moet gaan waar haaien of krokodillen zitten,’ vertelde de Australische Nicole Foster, nu verbonden aan het Centrum voor Geavanceerde Studies (CEAB) in Blanes, Spanje, op het Wereldcongres Mariene Biodiversiteit in Brugge.

Zelf specialiseerde ze zich dan ook in onderzoek naar het DNA dat in het water drijft, en dat ons kan vertellen welke organismen erin voorkomen zonder dat je ze moet vangen. Daarmee vergelijkt ze de biodiversiteit in gezonde zeegrasvelden met plekken waar het zeegras verdwenen is. Dat doet ze voor de wetenschap, maar ook voor de ontwikkeling van toekomstige biodiversiteitskredieten.

Die zouden bedrijven, overheden en individuen in staat moeten stellen om de biodiversiteit te helpen herstellen door kredieten aan te kopen bij wie daaraan werkt. Zo is een bedrijf gerund door inheemse Australiërs dat al jaren wilde zeekomkommers vangt in Gathaagudu, ‘Shark Bay’ in het Engels, voor de export naar Azië, waar ze vaak gegeten worden, ze nu ook zelf gaan kweken, vertelde Fosters collega Oscar Serrano (CEAB), die het lot van de baai daar al jarenlang volgt.

De volgende stap is om honderd hectare zeegras opnieuw aan te planten, nadat een hittegolf in 2011 zowat een derde van de velden beschadigde. De hoop is dat dat op termijn ook extra geld zou opleveren omdat investeerders via kredieten waarderen dat dit de biodiversiteit en de opslag van koolstof ten goede komt. Minder dan een duizendste van de zeebodem is bedekt met zeegrasvelden, maar die zijn naar schatting goed voor zo’n 10% van de nieuwe koolstofopslag in de zeebodem. Ze zijn daarnaast verantwoordelijk voor zowat een vijfde van de jaarlijkse vangst van veelgegeten vis.

Ook Europa verloor sinds eind 19de eeuw een derde van de zeegrasvelden, met een piek in de jaren 70 en 80, vooral door dodelijke ziekten, vervuiling en bouwwerken langs de kustlijn. Sinds het begin van deze eeuw gaat het weer langzaam de goede kant op en worden er op verschillende plaatsen ook zeegrasvelden heraangeplant, maar volledig herstel is helaas nog lang niet in zicht.

Delen:

Ze zijn irritant en berucht, maar muggen kunnen ook dansen als de besten.

Dat dieren sterven door plasticvervuiling wisten we al. Maar vanaf welke drempel doen ze dat? De hoofdauteur van een studie die dat uitzocht, kwam die toelichten op het Wereldcongres Mariene Biodiversiteit in Brugge, waar plastic regelmatig ter sprake kwam.

Op het Wereldcongres Mariene Biodiversiteit in Brugge vertelden onderzoekers over de invloed van menselijke activiteiten op zeezoogdieren. Sommigen lijken er zich voorlopig weinig van aan te trekken, of maken er handig gebruik van. Andere krijgen het lastig.

De Keniaanse koraalexpert David Obura, verbonden aan de universiteit van Genève, bracht slecht nieuws in de presentatie waarmee hij het Wereldcongres Mariene Biodiversiteit in Brugge opende. Nu de aarde meer dan 1,5 graad opwarmt, gaan de meeste koraalriffen eraan.

Met een bijzondere foto van een bevroren waterlelieblad dat een delicate ijsafdruk achterlaat heeft de Finse fotograaf Hannu Ahonen de hoofdprijs gewonnen van Nature Photographer of the Year 2026.

Op dit moment nemen bijna tweehonderd landen deel aan de klimaatonderhandelingen in Antalya. Hoe staat de wereld ervoor en wat zal de top opleveren? ‘Het klimaat is steeds minder een probleem van de toekomst.’​​​​‌‍​‍​‍‌‍‌​‍‌‍‍‌‌‍‌‌‍‍‌‌‍‍​‍​‍​‍‍​‍​‍‌‍‌​‌‍​‌‌‌​‌‍‌‍​‌‍‌‌​​‍‍‌‍​‌‍‌‍‌​‍​‍​‍​​‍​‍‌‍‍​‌​‍‌‍‌‌‌‍‌‍​‍​‍​‍‍​‍​‍‌‍‍​‌‌​‌‌​‌​​‌​​‍‍​‍​‍‌‌‌‌‌‌​‍‌‌‍‌‌‌‍‌​​‍‌‌‍​‍‌‍‌‌​‍‍‌‍​‌‌‍‌​‌‍‌‌‍‍‌‌‍‍​‍‍‌‍‌​‌‍​‌‌‌​‌‍‌‍​‌‍‌‌​​‍‍‌‍​‌‍‌‍‌​‍‌‍‌‌‌‍‌​‌‍‍‌‌‌​‌‍‌​‍​‍‌‍‍‌‌‌​‌‍‌‌‌‍‌‌‌‌‌​‌‍‌‌​​‌‍‌‌‌​​‍‌​‌‍‌‍‌‌‍‍​​​‌​‌​‍‍‌​​​‌‍‌‌‌​‌​‍‍‌‌‌‌‍‌​‌‌​‌​‍‌‌​‍‌‌‍‌‌‌​‍​‌​‌‌‌​‌‌​‌‌‌‌​‌​‍‌‍‍‌‌‌​‌‍‌‌‌‍‌‌​​‍‌‌‌‌‍‍‌‍‌‌‍‍‌‍‌‌‌​‍‌​‍​‌‌​‌‌‍​‌​‌‌‌​‌​‍‌‍‍​‌‌‌‌‍​‌‍​​​​‌‍‌‍‌‌​​​‌‌​‍‌‍‌‌‌‍‌​‌‍‍‌‌‌​​‍​‌‍‌‍‌‍‍‌‌‍‌‌‌‍​‌‍‌​‌‌​​‌‍​‌‌‌​‌‍‍​​‌‌​‌‍‌‌‌‍​‌‌​‌‍‍‌‌‍‌‍‍‌​​‍‍‌‍‍‌‍​​‍‍‌​‌‍‌‌‌‍​‌‌​‌‍‍‌‌‍‌‍‍‌​​‍‍​​‍​‍‍‌​‌‌‌‌‌‍‌‌​‌‍‌‌​‍​‍‌‌

Door de kracht van de huidige El Niño kunnen we een belangrijke klimaatdrempel voorgoed overschrijden.

De klimaatverandering zal aanzienlijke effecten hebben in het Belgische deel van de Noordzee, waarschuwen het Instituut voor Natuurwetenschappen en het Centrum voor Risicoanalyse van Klimaatverandering.

Zowel de nachten als de dagen werden de voorbije vijf jaar flink warmer.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven