Dat dieren sterven door plasticvervuiling wisten we al. Maar vanaf welke drempel doen ze dat? De hoofdauteur van een studie die dat uitzocht, kwam die toelichten op het Wereldcongres Mariene Biodiversiteit in Brugge, waar plastic regelmatig ter sprake kwam.
Er zijn vast leukere studies te bedenken dan degene waarin Erin Murphy van de Amerikaanse milieuorganisatie Ocean Conservancy zich vastbeet. Haar team verzamelde autopsiegegevens van meer dan 10.000 gestorven dieren met en zonder plastic in hun ingewanden. Een dozijn stukjes plastic wordt zowat de helft van de zeevogels en –zoogdieren fataal, berekenden ze. Bij zeeschildpadden ligt de grens op zo’n 120 stukjes. Stukjes ballon zijn nog veel schadelijker.
Maar waarom eten dieren zoveel plastic? Vaak verwarren ze het met voedsel. Zeeschildpadden denken dat ze een kwal zien drijven. Voor de sonar van dolfijnen en andere tandwalvissen klinkt een plastic zak of folie mogelijk als een inktvis, één van hun favoriete prooien. Albatrossen voeren zelfs soms plastic aan hun jongen. Dat kan tot verwondingen in de ingewanden leiden en soms zelfs tot hersenschade. Het ligt ook letterlijk op de maag, waardoor zeker jonge dieren vaak te weinig eten.
Verstrikking in visnetten en andere grote stukken plastic is een ander belangrijk probleem. Veel in Sri Lanka geboren schildpadden spoelen aan op de Malediven, vaak met sporen van verstrikking. De populatie neemt daardoor in aantal af. Op de noordwestelijke eilanden van Hawai’i hielp het opruimen van plastic afval de achteruitgang van de Hawaïaanse monniksrob te stoppen. Maar in Griekenland is er nog werk aan de winkel, vertelde Maria Sini van de Universiteit van de Egeïsche Zee. In het leefgebied van de met uitsterven bedreigde Mediterrane monniksrob vond ze op een oppervlakte van ruim 3000 vierkante meter maar liefst 139 stukken vislijn, 19 touwen en 8 netten.
Voor Californische zeezoogdieren is er beter nieuws: het verbod op plastic zakjes in de staat deed de hoeveelheid daarvan in de waterlopen met 70% afnemen. ‘Ik was echt verrast door dat resultaat,’ bekende Leah Thornton Hampton van het Southern California Coastal Water Research Project.
Schrijf je in op onze nieuwsbrief
En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.


