Vissersboten: snackbar voor dolfijnen, spelbreker voor walvissen
- 18 november 2026
Op het Wereldcongres Mariene Biodiversiteit in Brugge vertelden onderzoekers over de invloed van menselijke activiteiten op zeezoogdieren. Sommigen lijken er zich voorlopig weinig van aan te trekken, of maken er handig gebruik van. Andere krijgen het lastig.
'We zien menselijke activiteiten vaak als een dreiging voor zeezoogdieren, maar wat gebeurt er als ze een manier vinden om er hun voordeel mee te doen?', vroeg Maria Silvia Labriola van de Tor Vergata-universiteit in Rome zich af. Waar de Tiberrivier de zee in stroomt, volgen dolfijnen de vissersboten die netten over de grond slepen om vis te vangen. Labriola en collega’s volgden de dolfijnen vijf jaar lang regelmatig vanaf hun eigen boot, en ontdekten dat ze best kieskeurig zijn.
Het leefgebied van deze dolfijnen overlapt voor zowat de helft met gebieden waar er gevist wordt, meer dan verwacht als ze de boten zouden negeren of mijden. Dat doen ze niet: op dagen waarop er met sleepnetten gevist wordt, zwemmen de dolfijnen verder uit de kust, de boten achterna. De meeste boten zien echter zelden dolfijnen. Het zijn altijd dezelfde die gevolgd worden. Deze boten vangen meer heek, een kabeljauwachtige, en octopus, twee soorten die ook dolfijnen graag eten.
Best slim, maar Labriola vreest dat dit een tweesnijdend zwaard kan zijn. Met deze gedurfde techniek lopen dolfijnen namelijk een aanzienlijk risico om gekwetst te raken, en bovendien zouden ze door deze varende snackbars kunnen afleren om op een andere manier zelf aan voedsel te komen.
De baleinwalvissen die zich in de Zuidpoolzomer volstouwen met kreeftachtig krill zien de grote vissersboten vermoedelijk veel minder graag komen. Enkele jaren geleden observeerde een toeristenboot in de buurt van de Zuidelijke Orkney-eilanden een duizendtal walvissen op dezelfde plek. Matthew Savoca van Stanford University trok er dit jaar zelf heen, en schat dat er zich hier elk jaar mogelijk meer dan tienduizend walvissen verzamelen in het seizoen waarin er veel krill is.
Helaas weten vissers dat ook. Een dozijn industriële schepen haalde op precies dezelfde plek zo’n 300.000 ton krill uit het water. Momenteel is de bovengrens van wat er gevist mag worden bereikt, maar de betrokken bedrijven willen graag meer. Voor de walvissen zou dat slecht nieuws zijn.
Schrijf je in op onze nieuwsbrief
En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.


