De ingrediënten voor rijm en ijzel zijn in dezelfde: we hebben negatieve grondtemperaturen nodig en water dat terecht komt op die ondergrond. Nu, de vorm waaronder water aanwezig is vooraleer het bevriest, bepaalt het verschil tussen ijzel en rijmplekken.
Wat we het best kennen is het bevriezen van vloeibaar water. Een regendruppel die op een wegdek met een negatieve temperatuur valt, zal zich uitspreiden over dat oppervlak en vervolgens bevriezen. We spreken dan van “aanvriezende regen” en wat er ontstaat heet “ijzel”. Die bevriezing gebeurt snel waardoor er weinig luchtbellen in het ijs zullen zitten, en dus krijgen we doorschijnend en spekglad ijs.
Ook een plas kan bevriezen wanneer het kouder wordt, ook dan spreken we van “ijzel” of “een ijsplek”.
Niet alleen vloeibaar water kan bevriezen, maar ook waterdamp kan dat! Wanneer we waterdamp (dat is dus water in gasvorm) afkoelen, zal condensatie optreden waardoor kleine waterdruppeltjes ontstaan. Er ontstaat in feite nevel of mist, heel kleine waterdruppeltjes die in contact staan met de het wegdek.
Wanneer die fijne waterdruppeltjes bevriezen aan de grond, krijgen we een niet doorschijnende, witte en korrelige afzetting op het wegdek… de mist vriest aan, en wat er ontstaat wordt “rijm” genoemd.
Dus: bevriezing van vloeibaar water (regendruppel of een plas) noemen we “ijzel”. Bevriezing van gecondenseerde waterdamp (nevel of aanvriezende mist dus) zorgt voor “rijmplekken”. In het weerbericht waarschuwen we voor beide. IJzel is meestal hardnekkiger en gevaarlijker dan rijmplekken.
Schrijf je in op onze nieuwsbrief
En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.