Het babyplanetenstelsel PDS 70 baart aarde-achtige planeten met water

Het babyplanetenstelsel PDS 70 baart aarde-achtige planeten met water

Delen:

Openingsbeeld: Rechts van de dwergster PDS 70 (die is gemaskeerd omdat ze te helder was om te fotograferen) is een pasgeboren planeet zichtbaar als een heldere vlek. De foto is gemaakt door de Very Large Telescope © ESO/A. Müller e.a.

Er zijn rare dingen aan de hand met de jonge ster PDS 70 (geschatte leeftijd: 5,4 miljoen jaar). Een kleine veertig jaar geleden al ontdekte de Nederlands-Amerikaanse satelliet IRAS dat de ster meer infrarode straling uitzendt dan verwacht. Vermoedelijk komt dat doordat ze wordt omgeven door een platte, ronddraaiende schijf van stofdeeltjes. Die schijf, met een diameter van zo’n 40 miljard kilometer, werd in 2006 voor het eerst gefotografeerd door de Europese Very Large Telescope.

Zes jaar later achterhaalden astronomen dat de schijf een brede, lege zone bevat. Daarin ontdekten ze vervolgens twee grote, zware protoplaneten, met omlooptijden van 120 en 240 jaar. Alles lijkt erop te wijzen dat er in het binnenste deel van de schijf kleine, aarde-achtige planeten aan het ontstaan zijn.

Vorig jaar publiceerden sterrenkundigen nieuwe metingen, verricht met het ALMA-observatorium in Noord-Chili. Die wijzen op de aanwezigheid van een grote wolk van gruisdeeltjes aan de binnenzijde van de lege zone. Hieruit zou in de toekomst misschien ook een planeet kunnen samenklonteren.

De binnendelen van de gas- en stofschijf rond de jonge ster PDS 70, waarin de JWST waterdamp heeft gevonden © NASA/ESA/CSA

Het bijzondere is dat de wolk in dezelfde baan rond de ster lijkt te draaien als de binnenste van de twee reuzenplaneten, op 60 graden afstand achter de planeet. Ook in de baan van de reuzenplaneet Jupiter in ons eigen zonnestelsel zijn zulke ‘co-orbitale’ materiewolken ontdekt.

Tot slot maakte een internationaal team van astronomen, onder andere uit Groningen, Leiden en Nijmegen, eind juli bekend dat het waterdamp heeft ontdekt in het binnenste deel van de schijf van PDS 70. Die vondst, gedaan via de James Webb Space Telescope, maakt duidelijk dat er bij de vorming van kleine, aarde-achtige planeten al water aanwezig is – een belangrijk ingrediënt voor het ontstaansproces van leven. Ongetwijfeld heeft PDS 70 in de nabije toekomst nog meer verrassingen voor ons in petto.

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven