Camouflage op commando: hoe inktvissen hun gepigmenteerde huidcellen controleren

Camouflage op commando: hoe inktvissen hun gepigmenteerde huidcellen controleren

Delen:

Het zijn de kameleons van de zee, maar dan misschien nog straffer. Zeekatten kunnen het kleurpatroon op hun huid instant aanpassen om op te gaan in hun omgeving. En als er gevaar dreigt kunnen ze zichzelf zelfs 'blancheren', waarbij ze ineens lijkbleek worden. Onderzoekers van het Max Planck Institute for Brain Research, Frankfurt, Duitsland, bestudeerden de mechanismen achter de spontane camouflage bij de gewone zeekat (Sepia officinalis) op natuurlijke en kunstmatige achtergronden.

Ze plaatsten de zeekatten voor meer dan 200.000 achtergrondbeelden, en keken vervolgens tot op het niveau van individuele pigmentcellen, chromatoforen genaamd, wat er gebeurde.Dezelfde achtergrond kon verschillende huidpatronen opleveren. De camouflage ontstaat door een continue feedback. De cellen blijven zichzelf corrigeren tot de camouflage perfect is. Het proces volgt dus niet telkens dezelfde weg maar is heel flexibel.

De uitzondering op de regel was het ‘blancheren’. Dit proces verliep razendsnel en volgens hetzelfde patroon - logisch eigenlijk aangezien de zeekatten de witverkleuring gebruiken als bescherming bij acuut gevaar. Toen het gevaar geweken was, keerde de aanvankelijke camouflage terug. Het patroon zit dus ergens in een geheugen opgeslagen.

Video onder. Een zeekat (rechtsonder) tijdens het moment van een achtergrondovergang van grote kiezelstenen naar kalksteen.

We gebruiken marketingcookies om deze website optimaal te laten werken. Accepteer deze cookies om verder te gaan.

Hoe communiceren inktvissen met elkaar?

Delen:

Sorteren en recyclen tussen de operaties door: ziekenhuizen zetten steeds meer in op verduurzaming. Geen sinecure in een sector waar elke seconde telt. Als er mensenlevens op het spel staan, is de planeet even niet van tel.

Uit een analyse van recent gedigitaliseerde historische weergegevens – die tot voor kort alleen beschikbaar waren als handgeschreven archiefstukken – blijkt dat het hele Congobekken consistent opwarmt sinds de jaren zestig.

In onze strijd tegen klimaatverandering moeten we niet alleen minder CO₂ uitstoten, maar ook actief CO₂ uit de lucht halen. Bomen doen dat, maar ook bepaalde stenen kunnen CO₂ uit de lucht halen en in de bodem vangen.

Dat vraagt Anne-Sophie (40) zich af. Professor biomedische wetenschappen Luc Bouwens (VUB) zoekt het uit.

De oorsprong van België – en van Noordwest-Europa – is een mysterieus continentje dat ‘Avalonië’ heet. Het begint een half miljard jaar geleden vanaf de zuidpool aan een onwaarschijnlijke odyssee.

Een kaart die laat zien op welke plekken ter wereld potentieel fossielen te vinden zijn, het klinkt als de ultieme droom voor paleontologen. Maar financiering en toegankelijkheid beperken de zoektocht naar nieuwe puzzelstukjes van de geschiedenis van het leven.

Gedragsbioloog Jonas Torfs voert aan de afdeling bio-ingenieurswetenschappen van de UAntwerpen onderzoek naar het vaginale en darmmicrobioom van bonobo’s.

Nachtvlinders hebben niet bepaald het positieve imago van hun flamboyante vrienden die overdag vliegen. Onterecht. Hoog tijd om de mot van zijn mottige imago te verlossen.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven