De terugkeer van de steur

De terugkeer van de steur

Delen:

Fotocredit: Karsten Reiniers

Vroeger zwommen Europese steuren in alle zeeën van Europa. Net als de zalm trokken ze jaarlijks stroomopwaarts om te paaien. De dieren waren ronduit indrukwekkend: ze werden tot 5 meter lang en wogen tot 300 kilogram. De baarddraden aan zijn snuit en beenplaten aan de flanken zijn in de afgelopen 200 miljoen jaar weinig veranderd. Steurachtigen overleefden al meer dan vier uitstervingsgolven.

Tegenwoordig is de steur verdwenen uit bijna alle rivieren waar hij vroeger voorkwam. Massale bevissing duwde de soort richting de afgrond. En door de kanalisatie van rivieren verloor hij naar schatting meer dan de helft van zijn habitat. In de Rijn werd het laatste exemplaar gezien in 1952.

Het volledige artikel lees je nu in Eos magazine.

Wetenschappers van het Nederlandse ARK Natuurontwikkeling willen de steur herintroduceren. Vanaf 2030 moet hij opnieuw in de Rijn zwemmen. Een experimentele uitzetting met gezenderde jonge steuren vond al plaats. De vissen waren afkomstig uit een Frans kweekprogramma. Meer dan de helft van de uitgezette steuren wist de zee te bereiken.

Hoe snel de soort zich herstelt, is onzeker. Steuren planten zich bijzonder traag voort. Terwijl de mannetjes rond hun twaalfde levensjaar geslachtsrijp worden, duurt het bij sommige vrouwtjes wel negentien jaar voor ze aan voortplanten toe zijn. ‘Op basis van computermodellen verwachten we dat de populatie zo’n honderd jaar na het uitzetten van de eerste steuren zijn maximumpopulatie bereikt’, zegt visbioloog Jörn Gessner (IGB Leibniz).

Meer weten over de terugkeer van de steur? Je leest het hele artikel nu in Eos magazine. Bestel online via tijdschriftenwinkel.be.

Delen:

De milieu-impact van medisch afval en hygiëneproducten als luiers is enorm.

Microplastics zitten overal, van de diepzee tot in onze lichamen. De gevolgen van hun aanwezigheid in organismen blijven echter onduidelijk. Het inzicht dat plastic deeltjes chemisch actiever blijken te zijn dan grote volumes van hetzelfde materiaal, opent mogelijkheden tot een beter begrip van de effecten ervan op onze gezondheid.

Dieren passen zich evolutionair aan onze ‘natuurlijke’ habitat aan: de stad! Ook in Vlaamse vijvers vinden we bewijs voor evolutie in waterjuffers en hun prooi de watervlo. De stadswatervlo blijkt daardoor allesbehalve een makkelijke hap. Niet omdat de stadswaterjuffer minder goed jaagt, maar omdat haar prooi de stadswatervlo zelf veranderd is.

Natuur & milieu

Een moeras van pils

Kunstenaars Tom en Nicolas Valckenaere observeerden drie jaar lang soorten die in het moeras van Wiels leven. Hun werk is samen met dat van andere kunstenaars, wetenschappers en denkers te bewonderen in het gelijknamige kunstencentrum in Vorst.

Dat geldt ook voor grote honden. Het snellere verouderingsproces valt af te lezen in hun epigenetisch profiel. De reden achter dit snellere verouderingsproces is minder duidelijk.

Sorteren en recyclen tussen de operaties door: ziekenhuizen zetten steeds meer in op verduurzaming. Geen sinecure in een sector waar elke seconde telt. Als er mensenlevens op het spel staan, is de planeet even niet van tel.

Uit een analyse van recent gedigitaliseerde historische weergegevens – die tot voor kort alleen beschikbaar waren als handgeschreven archiefstukken – blijkt dat het hele Congobekken consistent opwarmt sinds de jaren zestig.

In onze strijd tegen klimaatverandering moeten we niet alleen minder CO₂ uitstoten, maar ook actief CO₂ uit de lucht halen. Bomen doen dat, maar ook bepaalde stenen kunnen CO₂ uit de lucht halen en in de bodem vangen.

Dat vraagt Anne-Sophie (40) zich af. Professor biomedische wetenschappen Luc Bouwens (VUB) zoekt het uit.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven