Deze bacterie kan elektriciteit opwekken

Deze bacterie kan elektriciteit opwekken

Delen:

Beeld: Imageselect

Hoewel de meeste organismen zuurstof nodig hebben om te overleven, gedijen sommige micro-organismen in een omgeving zonder zuurstof. Dit is te danken aan een indrukwekkende eigenschap: ze zijn in staat om andere moleculen dan zuurstof te ‘ademen’. Sommige micro-organismen in de bodem kunnen nitraat gebruiken, terwijl andere microben op de zeebodem die in de buurt van vulkanische schoorstenen leven dan weer zwavel gebruiken om te overleven en te groeien. Voor al deze organismen geldt echter dat ze dicht in de buurt van hun voedingsbron moeten zijn. Maar er is één uitzondering op deze regel: Geobacter sulfurreducens. Deze ingenieuze bacterie kan in zuurstofarme omgevingen zoals sedimenten overleven. Hoe ze dat doet? Ze gebruikt metaaldeeltjes – zoals ijzer – die aanwezig zijn in het sediment als een soort van ‘snorkel’ om toegang te krijgen tot zuurstof die niet in hun onmiddellijke nabijheid beschikbaar is. Deze snorkel levert niet rechtstreeks zuurstof aan de bacterie, maar het stelt haar in staat om een elektrische verbinding met de zuurstof tot stand te brengen. In een laboratoriumomgeving kan Geobacter sulfurreducens hiervoor elk geleidend materiaal gebruiken, zoals grafiet – het materiaal waar potloden van worden gemaakt.

Alternatief voor batterijen

Omdat deze bacterie een elektrische stroom kan opwekken tussen zichzelf en de zuurstof in haar omgeving, kwamen wetenschappers op het idee om dit micro-organisme te gebruiken als energiebron of ‘microbiële brandstofcel’. Zo’n brandstofcel bestaat uit een compartiment waar Geobacter sulfurreducens gevoed wordt, dat elektrisch verbonden is met een tweede compartiment met zuurstof. Helaas zijn zulke brandstofcellen nog niet helemaal klaar om een hoog elektrisch vermogen te leveren, of in elk geval niet voor langere periodes. Zo kan je een microbiële brandstofcel niet opladen, want als haar voedsel op is kan Geobacter sulfurreducens geen stroom meer opwekken.

Microbiële brandstofcellen maken het mogelijk om goedkope en volledig hernieuwbare verbindingen te gebruiken, zonder giftige elementen

Er is dus meer onderzoek en ontwikkeling nodig voordat we kunnen vertrouwen op een microbiële elektriciteitsbatterij om onze huizen of auto’s van stroom te voorzien. Maar in vergelijking met traditionele batterijen maken microbiële brandstofcellen het mogelijk om goedkope en volledig hernieuwbare verbindingen te gebruiken, zonder giftige elementen. Daarom is het een veelbelovend alternatief voor batterijen indien een lager vermogen nodig is.

Hopelijk past ook afvalwater uit onze riolering in het dieet van de bacterie. Dit zou een veelbelovende toepassing zijn. De meestgebruikte afvalwaterbehandelingstechniek maakt momenteel al gebruik van micro-organismen in een proces dat ‘actief slib’ wordt genoemd. Bij deze behandeling hebben de microben een grote hoeveelheid zuurstof nodig en is er bijgevolg veel energie nodig om het slib voldoende te beluchten. Geobacter sulfurreducens zou dus mogelijk een goed alternatief kunnen zijn in dit proces, omdat zij met haar snorkel makkelijker toegang heeft tot zuurstof en zelfs elektriciteit kan opwekken terwijl ze ons rioolwater reinigt. Zo kan naar het toilet gaan in de toekomst misschien onze huizen van stroom voorzien…

Hoe komt er elektriciteit uit je stopcontact?

Delen:

Sorteren en recyclen tussen de operaties door: ziekenhuizen zetten steeds meer in op verduurzaming. Geen sinecure in een sector waar elke seconde telt. Als er mensenlevens op het spel staan, is de planeet even niet van tel.

Uit een analyse van recent gedigitaliseerde historische weergegevens – die tot voor kort alleen beschikbaar waren als handgeschreven archiefstukken – blijkt dat het hele Congobekken consistent opwarmt sinds de jaren zestig.

In onze strijd tegen klimaatverandering moeten we niet alleen minder CO₂ uitstoten, maar ook actief CO₂ uit de lucht halen. Bomen doen dat, maar ook bepaalde stenen kunnen CO₂ uit de lucht halen en in de bodem vangen.

Dat vraagt Anne-Sophie (40) zich af. Professor biomedische wetenschappen Luc Bouwens (VUB) zoekt het uit.

De oorsprong van België – en van Noordwest-Europa – is een mysterieus continentje dat ‘Avalonië’ heet. Het begint een half miljard jaar geleden vanaf de zuidpool aan een onwaarschijnlijke odyssee.

Een kaart die laat zien op welke plekken ter wereld potentieel fossielen te vinden zijn, het klinkt als de ultieme droom voor paleontologen. Maar financiering en toegankelijkheid beperken de zoektocht naar nieuwe puzzelstukjes van de geschiedenis van het leven.

Gedragsbioloog Jonas Torfs voert aan de afdeling bio-ingenieurswetenschappen van de UAntwerpen onderzoek naar het vaginale en darmmicrobioom van bonobo’s.

Nachtvlinders hebben niet bepaald het positieve imago van hun flamboyante vrienden die overdag vliegen. Onterecht. Hoog tijd om de mot van zijn mottige imago te verlossen.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven