Een moeras van pils

Een moeras van pils

Wiel's Pils Aquarium (Tom en Nicolas Valckenaere)

Kunstenaars Tom en Nicolas Valckenaere observeerden drie jaar lang soorten die in het moeras van Wiels leven. Hun werk is samen met dat van andere kunstenaars, wetenschappers en denkers te bewonderen in het gelijknamige kunstencentrum in Vorst.

Delen:

Het verhaal van het moeras van Wiels is bijzonder. Tot in 2007 was er op die plaats in het centrum van Vorst geen water te bespeuren. Integendeel, er moesten kantoorgebouwen komen. Bij de graafwerken voor de bouw gingen de machines per ongeluk door de kleilaag, waardoor het freatische grondwater dat daar onder druk stond, naar boven kwam. Er vormde zich een vijver die door de financiële crisis rustig de tijd had om zich te ontwikkelen tot een natuurlijk wetland, met de geuzennaam Marais Wiels.

Na een eerste inventarisatie van de planten- en diersoorten in 2015 bleek dat er een flinke biodiversiteit ontstaan was midden in de stad. Toen was het gebied nog in privéhanden, en de eigenaar wilde er een groot vastgoedproject op zetten. Onder meer door de protesten van de lokale bewoners werd de vergunning daarvoor afgewezen.

In 2020 kocht het  Brussels Hoofdstedelijk Gewest het terrein ... Niet voor de natuur, maar voor stadsvernieuwing. Er moesten tachtig woningen komen, het Métropole-gebouw zou worden uitgebreid en er zou een infrastructuurpark komen. Toen besloten burgers en verenigingen pas helemaal in actie te komen. Na jarenlange strijd adviseerde de Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen in 2024 het gebied aan te wijzen als erfgoed. Maar daarmee is de strijd tegen de bouwprojecten nog niet gestreden.

Van 16 tot en met 20 oktober neemt Flanders Technology and Innovation Brussel WIELS over met de tentoonstelling Shifting Worlds. Meer dan honderd kunstenaars, designers, wetenschappers en denkers met een hart voor Brussel reflecteren over de steden van morgen en technologie die er écht toe doet.

Delen:

De milieu-impact van medisch afval en hygiëneproducten als luiers is enorm.

Microplastics zitten overal, van de diepzee tot in onze lichamen. De gevolgen van hun aanwezigheid in organismen blijven echter onduidelijk. Het inzicht dat plastic deeltjes chemisch actiever blijken te zijn dan grote volumes van hetzelfde materiaal, opent mogelijkheden tot een beter begrip van de effecten ervan op onze gezondheid.

Dieren passen zich evolutionair aan onze ‘natuurlijke’ habitat aan: de stad! Ook in Vlaamse vijvers vinden we bewijs voor evolutie in waterjuffers en hun prooi de watervlo. De stadswatervlo blijkt daardoor allesbehalve een makkelijke hap. Niet omdat de stadswaterjuffer minder goed jaagt, maar omdat haar prooi de stadswatervlo zelf veranderd is.

Dat geldt ook voor grote honden. Het snellere verouderingsproces valt af te lezen in hun epigenetisch profiel. De reden achter dit snellere verouderingsproces is minder duidelijk.

Sorteren en recyclen tussen de operaties door: ziekenhuizen zetten steeds meer in op verduurzaming. Geen sinecure in een sector waar elke seconde telt. Als er mensenlevens op het spel staan, is de planeet even niet van tel.

Uit een analyse van recent gedigitaliseerde historische weergegevens – die tot voor kort alleen beschikbaar waren als handgeschreven archiefstukken – blijkt dat het hele Congobekken consistent opwarmt sinds de jaren zestig.

In onze strijd tegen klimaatverandering moeten we niet alleen minder CO₂ uitstoten, maar ook actief CO₂ uit de lucht halen. Bomen doen dat, maar ook bepaalde stenen kunnen CO₂ uit de lucht halen en in de bodem vangen.

Dat vraagt Anne-Sophie (40) zich af. Professor biomedische wetenschappen Luc Bouwens (VUB) zoekt het uit.

Een kaart die laat zien op welke plekken ter wereld potentieel fossielen te vinden zijn, het klinkt als de ultieme droom voor paleontologen. Maar financiering en toegankelijkheid beperken de zoektocht naar nieuwe puzzelstukjes van de geschiedenis van het leven.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven