Wetenschappers onderzochten het en konden niet tot een eensgezind besluit komen. Dat vleermuizen alcohol drinken is minder ongewoon dan je zou denken. De dieren slurpen in het wild regelmatig van fermenterend fruit, en krijgen zo voldoende ethanol binnen om toeterzat te worden.
Nu is dat waarschijnlijk geen probleem als je vervolgens omgekeerd hangend aan een tak je roes uitslaapt – alhoewel, hoe zit dat dan met die pita van daarnet die terug naar boven (of is het beneden) wil? Maar dronken vleermuizen durven zich weleens opnieuw in het luchtverkeer te mengen. Onverantwoord? Om dat te achterhalen, bestudeerden Canadese wetenschappers de vliegprestaties van vleermuizen terwijl ze dronken waren (de vleermuizen, niet de wetenschappers).
De onderzoekers trakteerden de vleermuizen op suikerwater, een keer met en een keer zonder alcohol erin. Daarna lieten ze de dieren los in een doolhof, terwijl ze hun vliegprestaties en echolocatie bestudeerden. Net voor het experiment maten ze ook het alcoholgehalte in het bloed van de vleermuizen met een speekseltest. De Canadezen schreven in het vakblad PLOS ONE dat hun dronken vleermuizen geen last hadden van een ‘zatte vlucht’. Ze leken zich zelfs normaal te gedragen.
Een andere, dit keer Israëlische, groep onderzoekers meldde in Behavioural Processes dat hun dronken vleermuizen tijdens een soortgelijke proef wel degelijk abnormaal vlieggedrag vertoonden. Ze vlogen trager en hun echolocatie had wat van een dronkenmansmars.
Wat is het nu: glaasje op, laat je vliegen, of niet? Dat weten we dus nog niet. De beide studies dateren uit 2010 en sindsdien waagde niemand het blijkbaar om de knoop definitief door te hakken. Voorlopig neem je dus maar beter het zekere voor het onzekere en ga je een dronken vleermuis uit de weg. Zeker als hij net een markt in, ik zeg maar wat, Wuhan heeft bezocht.
Schrijf je in op onze nieuwsbrief
En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.