Onderwaterrobot documenteert Diepzee-wonderland

Onderwaterrobot documenteert Diepzee-wonderland

Delen:

Beeld: Een broedende moederoctopus beschermt haar eitjes achter twee verschillende koraalsoorten.

Drie kilometer onder het oceaanoppervlak voor de kust van Argentinië bevindt zich een kloof die bijna twee keer zo diep is als de Grand Canyon. Deze canyon en de nabijgelegen oceaanbodem krioelen van wezens die lijken alsof ze thuishoren in een buitenaards circus: een doorzichtige inktvis met hoornachtige armen, bleke roze kreeften, een logge koningskrab met honderd meelifters in de vorm van zeepokken, en een complexe drijvende buiskwal.

Een sifonofor op 1250 meter diepte in de Mar del Plata Canyon.

Afgelopen juli en augustus ontdekten wetenschappers aan boord van het Schmidt Ocean Institute’s onderzoeksschip Falkor deze buitengewone exemplaren door de ogen van een onderwaterrobot tijdens hun verkenning van de Mar del Plata Canyon. In drie weken tijd legde het team talloze vreemde en verbazingwekkende bezienswaardigheden vast, waaronder meer dan veertig soorten die mogelijk nieuw zijn voor de wetenschap. ‘De diepzee is een plek vol leven, niet alleen qua aantal maar ook qua diversiteit van soorten’, aldus hoofdwetenschapper Daniel Lauretta van het Argentijnse Museum voor Natuurwetenschappen.

Een inktvis in de diepzee.

De canyon, ongeveer driehonderd kilometer voor de noordoostkust van Argentinië, wordt gevormd door twee samenkomende stromingen: een zoute uit de tropen en een koude, voedselrijke vanuit Antarctica. Diepe canyons zoals Mar del Plata werken als trechters die het water concentreren en kanaliseren. ‘Deze samenvloeiing creëert een van de meest energieke oceanische gebieden ter wereld en voedt een opmerkelijke biodiversiteit’, verklaart onderzoeker Jonathan Flores. Hij was niet betrokken bij de expeditie, maar beoordeelde live-gestreamde beelden als onafhankelijke expert.

Thymops birsteini is een schaaldier dat voorkomt op het continentaal plat rond Zuid-Amerika, met name in de Argentijnse Zee.

Een moeder-octopus omklemt beschermend haar eieren achter roze en oranje koralen. Roze kreeften wandelen in groepjes over de zeebodem, stekelige scharlakenrode krabben rennen rond, en een karmozijnrode ribkwal die oplicht in het donker. Perzikkleurige koralen van een mogelijk nieuwe soort hechten zich aan de canyonwand. Een publiekslieveling voor miljoenen livestream-kijkers was een brutale zeester die leek op Patrick Star uit SpongeBob SquarePants.

Zeester in de diepzee.

Deze voor menselijke ogen felgekleurde wezens dragen eigenlijk een sluwe camouflage. Rood licht reist niet ver in de diepzee, waardoor roodachtige dieren gemakkelijker predatoren kunnen ontwijken.

Sommige daar gevonden wezens bestaan mogelijk nergens anders ter wereld. Deze ecosystemen blijven slecht onderzocht, waardoor verdere verkenning essentieel is om soorten te documenteren voordat ze verloren gaan.

Bron: Argentine Museum of Natural Sciences

Delen:

Dat geldt ook voor grote honden. Het snellere verouderingsproces valt af te lezen in hun epigenetisch profiel. De reden achter dit snellere verouderingsproces is minder duidelijk.

Sorteren en recyclen tussen de operaties door: ziekenhuizen zetten steeds meer in op verduurzaming. Geen sinecure in een sector waar elke seconde telt. Als er mensenlevens op het spel staan, is de planeet even niet van tel.

Uit een analyse van recent gedigitaliseerde historische weergegevens – die tot voor kort alleen beschikbaar waren als handgeschreven archiefstukken – blijkt dat het hele Congobekken consistent opwarmt sinds de jaren zestig.

In onze strijd tegen klimaatverandering moeten we niet alleen minder CO₂ uitstoten, maar ook actief CO₂ uit de lucht halen. Bomen doen dat, maar ook bepaalde stenen kunnen CO₂ uit de lucht halen en in de bodem vangen.

Dat vraagt Anne-Sophie (40) zich af. Professor biomedische wetenschappen Luc Bouwens (VUB) zoekt het uit.

De oorsprong van België – en van Noordwest-Europa – is een mysterieus continentje dat ‘Avalonië’ heet. Het begint een half miljard jaar geleden vanaf de zuidpool aan een onwaarschijnlijke odyssee.

Een kaart die laat zien op welke plekken ter wereld potentieel fossielen te vinden zijn, het klinkt als de ultieme droom voor paleontologen. Maar financiering en toegankelijkheid beperken de zoektocht naar nieuwe puzzelstukjes van de geschiedenis van het leven.

Gedragsbioloog Jonas Torfs voert aan de afdeling bio-ingenieurswetenschappen van de UAntwerpen onderzoek naar het vaginale en darmmicrobioom van bonobo’s.

Nachtvlinders hebben niet bepaald het positieve imago van hun flamboyante vrienden die overdag vliegen. Onterecht. Hoog tijd om de mot van zijn mottige imago te verlossen.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven