Ontbossing doet rivierdelta's groeien, voor even dan toch

Ontbossing doet rivierdelta's groeien, voor even dan toch

Delen:

Ongeveer 54 vierkante kilometer per jaar, zoveel land winnen de rivierdelta's jaarlijks op de zee. Dat blijkt uit een onderzoek onder leiding van professor Jaap Nienhuis van de Universiteit Utrecht. Nienhuis doet onderzoek naar de morfodynamiek van kustgebieden, de veranderingen op de scheidingslijn tussen water en land. In totaal analyseerde hij en zijn team op basis van satellietbeelden de morfologie van zo'n 11 000 rivierdelta's. 'Dat zijn ze ongeveer allemaal. Daarnaast steunt het model op data van getijden en golven, en het effect van rivieren. Die gegevens vormen de basis voor een nieuw theoretisch model dat verklaart hoe delta's zich ontwikkelen.'

Dammen versus ontbossing

Tegen de verwachtingen in bleek dat delta's globaal genomen aangroeien, terwijl altijd werd aangenomen dat ze net inkrompen. 'Geologisch gezien is het natuurlijk niet verrassend,' verduidelijkt Nienhuis. 'Delta's groeien nu eenmaal omdat rivieren sediment aanvoeren in de richting van de monding. Maar omdat er op veruit de meeste rivieren heel wat dammen gebouwd zijn dacht men dat de delta's niet meer in oppervlakte toenemen. Dammen houden immers sedimenten tegen.'

Dat rivierdelta's toch nog aanwassen, is in belangrijke mate te wijten aan ontbossing. Het kappen van wouden veroorzaakt enorm veel erosie, en die sedimenten komen via de rivier deels in de delta terecht. 'Het effect van ontbossing en erosie blijkt dus sterker dan dat van de bouw van dammen.'

Dat verklaart ook grotendeels de sterke regionale verschillen in de evolutie van delta's, aldus Nienhuis. 'In Europa en de VS heeft deze grootschalige ontbossing al lang geleden plaatsgevonden, en is men al sinds de jaren vijftig grote dammen aan het bouwen. In dit deel van de wereld zien we dat delta's net krimpen, zoals die van de Mississippi bijvoorbeeld.'

'In Zuidoost-Azië of  in het Amazonegebied zien we een heel ander beeld. Ook daar worden dammen gebouwd, maar pas het laatste decennium op grote schaal. Tegelijk vindt er nog steeds massale ontbossing plaats, en dus ook bodemerosie. Daar groeien delta's echt snel. Maar dat effect zal niet blijven duren, want men bouwt in snel tempo dammen bij. De impact van dammen zal dat van ontbossing overvleugelen.'

Wassend water

In een vervolgonderzoek kijkt Nienhuis hoe een stijging van het zeeniveau de delta's zal beïnvloeden. Want het huidige model gaat uit van een min of meer constante zeespiegel. 'Als je uitgaat van de meer pessimistische klimaatscenario's zal deze relatief kleine aangroei volledig teniet gedaan worden door de stijgende zeespiegel.'

Rivierdelta's hebben een soort natuurlijk verdedigingssysteem tegen wassend zeewater, zegt Nienhuis. 'Ze hoger zichzelf op door de aanvoer van sedimenten uit het achterland. Het probleem is echter dat verregaande indamming dit mechanisme onderuit haalt. De combinatie van de bouw van dammen en het rijzende water zal het effect van ontbossing overstijgen. Wat we de laatste dertig jaar gezien hebben, is dus zeker geen voorbode van wat gaat komen.'

Delen:

Dat geldt ook voor grote honden. Het snellere verouderingsproces valt af te lezen in hun epigenetisch profiel. De reden achter dit snellere verouderingsproces is minder duidelijk.

Sorteren en recyclen tussen de operaties door: ziekenhuizen zetten steeds meer in op verduurzaming. Geen sinecure in een sector waar elke seconde telt. Als er mensenlevens op het spel staan, is de planeet even niet van tel.

Uit een analyse van recent gedigitaliseerde historische weergegevens – die tot voor kort alleen beschikbaar waren als handgeschreven archiefstukken – blijkt dat het hele Congobekken consistent opwarmt sinds de jaren zestig.

In onze strijd tegen klimaatverandering moeten we niet alleen minder CO₂ uitstoten, maar ook actief CO₂ uit de lucht halen. Bomen doen dat, maar ook bepaalde stenen kunnen CO₂ uit de lucht halen en in de bodem vangen.

Dat vraagt Anne-Sophie (40) zich af. Professor biomedische wetenschappen Luc Bouwens (VUB) zoekt het uit.

De oorsprong van België – en van Noordwest-Europa – is een mysterieus continentje dat ‘Avalonië’ heet. Het begint een half miljard jaar geleden vanaf de zuidpool aan een onwaarschijnlijke odyssee.

Een kaart die laat zien op welke plekken ter wereld potentieel fossielen te vinden zijn, het klinkt als de ultieme droom voor paleontologen. Maar financiering en toegankelijkheid beperken de zoektocht naar nieuwe puzzelstukjes van de geschiedenis van het leven.

Gedragsbioloog Jonas Torfs voert aan de afdeling bio-ingenieurswetenschappen van de UAntwerpen onderzoek naar het vaginale en darmmicrobioom van bonobo’s.

Nachtvlinders hebben niet bepaald het positieve imago van hun flamboyante vrienden die overdag vliegen. Onterecht. Hoog tijd om de mot van zijn mottige imago te verlossen.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven