Ook ‘veilige zones’ voor koraalriffen zijn niet bestand tegen klimaatopwarming

Ook ‘veilige zones’ voor koraalriffen zijn niet bestand tegen klimaatopwarming

Delen:

Beeld: Een voorbeeld van koraalverbleking, een symptoom van bedreiging door klimaatopwarming, in een rif bij het Japanse eiland Okinawa in de Oost-Chinese Zee. (© Beger lab, CC-BY 4.0)

Koraalriffen zijn een van de levensvormen die bedreigd worden door de klimaatopwarming, dat is bekend. Ook is bekend dat specifieke oceaandynamieken hen op welbepaalde locaties hiertegen beschermen. Een neveneffect van opwellende en sterke stromingen is namelijk een buffer tegen het opwarmende zeewater in zogenoemde thermale refugia. Veilige temperatuurhavens, bij wijze van spreken. Het punt was alleen dat men nog niet wist of die op zich wel bestand zouden zijn tegen de klimaatopwarming.

Helaas niet, zo blijkt uit een studie onder leiding van Adele Dixon, marien bioloog en klimaatwetenschapper verbonden aan de universiteit van Leeds. Meer zelfs, de berekeningen en projecties die zij en haar team maakten op basis van statistische neerschaling van de meest recente data is zonder meer dramatisch: ‘Wereldwijd leeft de overgrote meerderheid van de resterende koraalriffen in zo’n refugium. Mocht de gemiddelde temperatuur stijgen tot anderhalve graad Celsius boven het gemiddelde van de periode 1986-2019, dan zou slechts 0,2 procent van deze veilige zones overblijven. Er zouden alleen nog zones veilig blijven in de Indische Oceaan in de buurt van Sumatra en Java. Maar die zouden zo klein in oppervlakte én in aantal zijn, dat een catastrofe zeer waarschijnlijk lijkt. Bij een stijging van twee graden zouden de refugia zelfs helemaal verdwijnen.’

Rechts van de kaarten staan in het blauw de percentages resterende refugia op wereldschaal. Op de bovenste kaart het huidige, op de onderste bij een stijging van de temperatuur met 1,5°C. De rode cijfers geven het percentage aan de klimaatopwarming blootgestelde koraalriffen weer. Op de kaarten staan die percentages opgesplitst per regionale habitat van koraalriffen, de twaalf lichtblauw ingekleurde gebieden. (© Dixon et al., 2022, CC-BY 4.0)

Delen:

Sorteren en recyclen tussen de operaties door: ziekenhuizen zetten steeds meer in op verduurzaming. Geen sinecure in een sector waar elke seconde telt. Als er mensenlevens op het spel staan, is de planeet even niet van tel.

Uit een analyse van recent gedigitaliseerde historische weergegevens – die tot voor kort alleen beschikbaar waren als handgeschreven archiefstukken – blijkt dat het hele Congobekken consistent opwarmt sinds de jaren zestig.

In onze strijd tegen klimaatverandering moeten we niet alleen minder CO₂ uitstoten, maar ook actief CO₂ uit de lucht halen. Bomen doen dat, maar ook bepaalde stenen kunnen CO₂ uit de lucht halen en in de bodem vangen.

Dat vraagt Anne-Sophie (40) zich af. Professor biomedische wetenschappen Luc Bouwens (VUB) zoekt het uit.

De oorsprong van België – en van Noordwest-Europa – is een mysterieus continentje dat ‘Avalonië’ heet. Het begint een half miljard jaar geleden vanaf de zuidpool aan een onwaarschijnlijke odyssee.

Een kaart die laat zien op welke plekken ter wereld potentieel fossielen te vinden zijn, het klinkt als de ultieme droom voor paleontologen. Maar financiering en toegankelijkheid beperken de zoektocht naar nieuwe puzzelstukjes van de geschiedenis van het leven.

Gedragsbioloog Jonas Torfs voert aan de afdeling bio-ingenieurswetenschappen van de UAntwerpen onderzoek naar het vaginale en darmmicrobioom van bonobo’s.

Nachtvlinders hebben niet bepaald het positieve imago van hun flamboyante vrienden die overdag vliegen. Onterecht. Hoog tijd om de mot van zijn mottige imago te verlossen.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven