Probiotica maken koralen weerbaarder tegen hittegolven

Probiotica maken koralen weerbaarder tegen hittegolven

Delen:

Beeld: Koralen verbleken wanneer ze lijden aan hittestress.

Koralen zijn neteldieren die poliepen vormen en kalkskeletten opbouwen. Van alle mariene ecosystemen ondervinden koralen de meeste hittestress. Omdat ze licht nodig hebben, houden ze zich op in zonnige oppervlaktewateren. Daar liggen ze midden in de vuurlinie van klimaatverandering. Niet alleen ontvangen ze veel zonnestraling, het opgewarmde en vaak ook verzuurde water wijzigt de oceaanchemie. En daar zijn koralen nu net zo gevoelig voor, precies door de manier waarop ze als ‘holobiont’ in symbiose leven met een gevarieerd consortium aan micro-organismen.

Darmflora

‘Dankzij die symbiose ontstaat een ondersteunend microbioom dat het koraal helpt floreren’, zegt marien bioloog Francesca Pasotti, gespecialiseerd in de ecologie van de zeebodem en wetenschappelijk duiker, maar niet betrokken bij het onderzoek. ‘Die samenwerking hoeft overigens niet te verbazen. Ook wij leven in symbiose met onze darmbacteriën. Zonder hen zouden we ons voedsel niet kunnen verteren. Het koraal creëert micro-omgevingen met een andere zuurtegraad, zuurstofconcentratie en nutriëntenstroom dan die van het open water. Precies daarom kunnen er gespecialiseerde algen in leven, waaronder zoöxanthellen.’

Als we meststoffen aan gewassen kunnen geven op het land, waarom dan geen probiotica aan koraalriffen in de zee?

Zoöxanthellen zijn kleurrijke algen die fotosynthese uitvoeren. Ze geven het koraal niet alleen energie, maar ook kleur. Maar als koralen te veel hittestress hebben, stoten ze de zoöxanthellen af, wat leidt tot verbleking. Na verloop van tijd blijven enkel zieltogende witachtige skeletten over. Ook in de zonovergoten wateren van de Rode Zee liggen koralen te kreunen onder een verzengende hitte en heeft zich een verblekende trend ingezet.

Onderzoekers van de KAUST (King Abdullah University of Science and Technology) vroegen zich af of die trend gekeerd kon worden door te sleutelen aan het verstoorde microbioom. Het idee is het koraal een ‘douche’ geven van probiotica. Dat zijn mengsels van gunstige bacteriën geselecteerd uit het koraal zelf. Ze helpen het koraal weerbaarder te maken tegen hitte, ziekteverwekkers en vervuiling.

Bacteriecocktail

Ze testten dit rechtstreeks uit op een stuiptrekkend koraalrif tijdens een mariene hittegolf in de Rode Zee in 2022. Daarmee hebben ze meteen een primeur te pakken. Aquariumexperimenten hadden eerder al goede resultaten opgeleverd, maar dit was de allereerste keer dat zo’n behandeling werd toegepast in de natuur. Koloniën van Acropora valida-koraal kregen een bacteriecocktail toegediend in vijf verschillende bereidingen: twee met levende probiotica, twee met zogenaamde postbiotica (‘geïnactiveerde’ of dode cellen van dezelfde bacteriestammen) en een met een placebo.

Twee weken later zagen de wetenschappers dat de kleur over het algemeen niet was veranderd. Maar beide koralen die probiotica hadden gekregen en datgene dat met postbiotica was behandeld deden wel nog efficiënt aan fotosynthese. Met de andere drie proefkoralen ging het bergaf. Deze studie is het eerste bewijs dat een probioticakuur de gezondheid van koraal in een natuurlijke omgeving kan oppeppen. Maar voor opschaling wordt eerder naar postbiotica gekeken wegens de langere houdbaarheid.

‘Toch stuit de opschaling waarschijnlijk op obstakels’, bedenkt Pasotti. ‘De behandeling is lokaal en elke koraalsoort vergt een specifiek bacteriemengsel. Men moet op zoek gaan naar een mengsel dat voor de meeste koralen werkt. De opschaling hangt natuurlijk ook af van fondsen en maatschappelijke wil. In dat gunstige geval, kan alles worden opgeschaald. Als we meststoffen aan gewassen kunnen geven op het land, waarom dan geen probiotica aan koraalriffen in de zee?’

Delen:

Sorteren en recyclen tussen de operaties door: ziekenhuizen zetten steeds meer in op verduurzaming. Geen sinecure in een sector waar elke seconde telt. Als er mensenlevens op het spel staan, is de planeet even niet van tel.

Uit een analyse van recent gedigitaliseerde historische weergegevens – die tot voor kort alleen beschikbaar waren als handgeschreven archiefstukken – blijkt dat het hele Congobekken consistent opwarmt sinds de jaren zestig.

In onze strijd tegen klimaatverandering moeten we niet alleen minder CO₂ uitstoten, maar ook actief CO₂ uit de lucht halen. Bomen doen dat, maar ook bepaalde stenen kunnen CO₂ uit de lucht halen en in de bodem vangen.

Dat vraagt Anne-Sophie (40) zich af. Professor biomedische wetenschappen Luc Bouwens (VUB) zoekt het uit.

De oorsprong van België – en van Noordwest-Europa – is een mysterieus continentje dat ‘Avalonië’ heet. Het begint een half miljard jaar geleden vanaf de zuidpool aan een onwaarschijnlijke odyssee.

Een kaart die laat zien op welke plekken ter wereld potentieel fossielen te vinden zijn, het klinkt als de ultieme droom voor paleontologen. Maar financiering en toegankelijkheid beperken de zoektocht naar nieuwe puzzelstukjes van de geschiedenis van het leven.

Gedragsbioloog Jonas Torfs voert aan de afdeling bio-ingenieurswetenschappen van de UAntwerpen onderzoek naar het vaginale en darmmicrobioom van bonobo’s.

Nachtvlinders hebben niet bepaald het positieve imago van hun flamboyante vrienden die overdag vliegen. Onterecht. Hoog tijd om de mot van zijn mottige imago te verlossen.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven