Jay Falk (Cornell Lab of Ornithology en het Smithsonian Tropical Research Institute) zette een onderzoek op bij witnekkolibries (Florisuga mellivora). Zijn team stelde een researchsetting op met een representatieve waaier opgezette specimen bij voederbakjes. Daarna keken ze hoe echte kolibries daarmee interageerden. In het vogelrijk geldt dat vrouwtjes – ten eerste – minder kleurrijk zijn dan mannetjes, en die proberen hen– ten tweede – op basis daarvan weg te jagen bij voedselbronnen.
‘Maar op een bepaald moment,’ zegt Falk, ‘stelden we vast dat alle jonge vrouwtjeskolibries in ons onderzoek dezelfde opvallende kleurrijke verentooi hadden als mannetjes. Meer dan een kwart van hen hield die ook aan bij het opgroeien, wat hen significant behoedde voor agressief gedrag van de mannetjes bij het eten, zoals pikken met de snavel en hen wegduwen met hun romp.’
Zowel de tooi op zich als het kunnen onderscheiden van haar tinten is belangrijker dan we lang hebben aangenomen. Dat bleek uit ander recent onderzoek onder leiding van Mary Caswell Stoddard (Princeton University): kolibries kunnen veel meer niet-spectrale tinten zien dan gedacht. Die bleken bovendien niet alleen een grotere rol te spelen dan verondersteld bij het voeden, maar ook bij het onderling communiceren en de keuze voor een paringspartner.
Schrijf je in op onze nieuwsbrief
En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.