Vrouwtjesoctopussen gooien gruis naar opdringerige mannetjes

Vrouwtjesoctopussen gooien gruis naar opdringerige mannetjes

Delen:

We gebruiken marketingcookies om deze website optimaal te laten werken. Accepteer deze cookies om verder te gaan.

Een vrouwtje neemt een volgens haar te opdringerig mannetje onder vuur. (© Godfrey-Smith et al.)

Octopussen gebruiken een zelfgemaakt wapen bij agressieve interacties met soortgenoten. Dat is de overkoepelende conclusie uit behoorlijk spectaculair nieuw beeldmateriaal. Peter Godfrey-Smith (Universiteit van Sydney) en zijn team verzamelden het bij hun onderzoek naar het gedrag van de Octopus tetricus in de Jervisbaai aan de Australische oostkust. Sowieso al geen lieverdje, deze gloomy octopus (‘sombere octopus’), zoals hij in het Engels ook wordt genoemd. Hij is namelijk een carnivoor die zich voedt met kreeften, weekdieren en krabben die hij vangt met de zuignappen op zijn grijparmen. Nu blijkt dat hij ook weinig mededogen heeft met soortgenoten.

Uit de observatie kwam naar voor dat in een groepje van amper tien octopussen in een tijdsspanne van 24 uur niet minder dan 102 aanvallen plaatsvonden. Daarbij rapen ze zeebodemmateriaal samen zoals schelpen en slib, waarmee ze een arsenaal gebruiksklaar werpmateriaal aanleggen. Met een straal water uit hun sifon, het kenmerkende buisvormige orgaan waarmee ze vloeistoffen aan- en afvoeren, mikken ze het vervolgens als een projectiel naar een ‘tegenstander’. En nee, het is niet louter afschrikking want in het onderzoek bleken ze in 17 procent van de gevallen ook raak te treffen. Ook opmerkelijk: met 66 procent van de aanvallen bleken de vrouwtjes de meest agressieven te zijn, en ze sloegen met name toe bij ongewenste benaderingen in de paringstijd.

Een anatomische vaststelling wijst er ten slotte op dat de aanval wel degelijk, in alle betekenissen van het woord, doelbewust is. Om zo’n worp te kunnen uitvoeren moet de Octopus tetricus zijn sifon in namelijk een zeer ongewone positie wringen.

De tekeningen onder de foto’s geven aan hoe de Octopus tetricus afval transformeert tot een werpwapen en dat afvuurt. (© Godfrey-Smith et al.)

Wat is het verschil tussen een octopus en een inktvis?

Delen:

Dat geldt ook voor grote honden. Het snellere verouderingsproces valt af te lezen in hun epigenetisch profiel. De reden achter dit snellere verouderingsproces is minder duidelijk.

Sorteren en recyclen tussen de operaties door: ziekenhuizen zetten steeds meer in op verduurzaming. Geen sinecure in een sector waar elke seconde telt. Als er mensenlevens op het spel staan, is de planeet even niet van tel.

Uit een analyse van recent gedigitaliseerde historische weergegevens – die tot voor kort alleen beschikbaar waren als handgeschreven archiefstukken – blijkt dat het hele Congobekken consistent opwarmt sinds de jaren zestig.

In onze strijd tegen klimaatverandering moeten we niet alleen minder CO₂ uitstoten, maar ook actief CO₂ uit de lucht halen. Bomen doen dat, maar ook bepaalde stenen kunnen CO₂ uit de lucht halen en in de bodem vangen.

Dat vraagt Anne-Sophie (40) zich af. Professor biomedische wetenschappen Luc Bouwens (VUB) zoekt het uit.

De oorsprong van België – en van Noordwest-Europa – is een mysterieus continentje dat ‘Avalonië’ heet. Het begint een half miljard jaar geleden vanaf de zuidpool aan een onwaarschijnlijke odyssee.

Een kaart die laat zien op welke plekken ter wereld potentieel fossielen te vinden zijn, het klinkt als de ultieme droom voor paleontologen. Maar financiering en toegankelijkheid beperken de zoektocht naar nieuwe puzzelstukjes van de geschiedenis van het leven.

Gedragsbioloog Jonas Torfs voert aan de afdeling bio-ingenieurswetenschappen van de UAntwerpen onderzoek naar het vaginale en darmmicrobioom van bonobo’s.

Nachtvlinders hebben niet bepaald het positieve imago van hun flamboyante vrienden die overdag vliegen. Onterecht. Hoog tijd om de mot van zijn mottige imago te verlossen.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven