Werkbij ruikt gevaarlijke varroamijt en komt in actie

Werkbij ruikt gevaarlijke varroamijt en komt in actie

Delen:

De parasitaire varroamijt is wereldwijd een groot probleem voor bijenhouders. De mijten voeden zich met vetopslag in de korf en verspreiden een dodelijk virus. Als de parasiet niet wordt bestreden, sterft de kolonie binnen twee jaar.

Maar dat kan ook anders. Sommige kolonies treden actief op tegen de varroamijt. In die gevallen roept de varroabesmetting een geurreactie op bij de werkbijen. De bijen volgen de geur naar de met was ingekapselde cellen waar jong broed - de larven en eitjes - in zit en waar ook de mijten zich verschansen. Ze halen het kapje eraf, vernietigen het broed en verwijderen de inhoud van de cel, inclusief de mijten. Door die interventie overleeft de kolonie.

De signalen die dit zeldzaam opruimgedrag triggeren waren tot nu toe onbekend. Nieuw-Zeelandse onderzoekers¹ hebben zes verantwoordelijke geurstoffen geïdentificeerd: vier ketonen en twee acetaten zetten de werkbijen op scherp. Deze verbindingen bevinden zich in de broedcellen die geïnfecteerd zijn met de varroamijt.

‘Alle bijen kunnen deze geurstoffen detecteren als ze eraan worden blootgesteld. Maar niet alle bijen zijn in staat om het verschil te ruiken tussen gezonde en besmette broedcellen. Veruit de meeste werkbijen missen die eigenschap’, zegt hoofdonderzoeker Fanny Mondet.

Zij en haar team willen nu ongevoelige bijenkolonies opsporen om mee te veredelen. Zo kunnen imkers bijen kweken die bestand zijn tegen de vernietigende invloed van de varroamijt. Met gangbare technieken is het opsporen van die ongevoelige kolonies een moeilijke en tijdrovende zoektocht. Daarom werkt het team aan een geurtest om de bijen aan bloot te stellen. Wanneer blijkt dat de werkbijen reageren op die geurstoffen, kunnen ze nuttig zijn voor het veredelingsproces.

Hoe redden we de bij? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vroeg het eerder in onze podcast aan bioloog en bijenexpert Dirk De Graaf van de Universiteit Gent. Beluister de aflevering hieronder of in je favoriete podcast-app:

Delen:

Vogels die lange afstanden afleggen langs de breedtegraden en zich daarbij oriënteren op de zon, wijken af van hun ideale koers. Dat komt omdat hun interne klok niet meer precies overeenkomt met de stand van de zon, een beetje zoals een jetlag bij mensen.

Rood is niet de enige kleur van bloed. Bij dieren vind je deze levensvloeistof in allerlei tinten.

Dit is een artikel van: Knowable Magazine

Onderzoek met hersenscanners toont aan dat het brein van honden anders reageert op verschillende gelaatsuitdrukkingen bij mensen.

Als kind vroeg Jorg Massen zich al af of vogels ook voor hun plezier vliegen. Intussen is hij gedragsbioloog aan de Universiteit Utrecht en ging hij op zoek naar een antwoord.

Een virusuitbraak in een apenopvangcentrum bood een unieke kans om te onderzoeken hoe een epidemie het gedrag beïnvloedt. Makaken uit kolonies waar de ziekte slachtoffers had gemaakt, bleken achteraf duidelijk terughoudender om besmet voedsel te eten.

De herfst is het seizoen waarin de natuur haar kleurrijkste tapijt uitrolt. Voor veel tuiniers is dat vooral een uitnodiging om de bladblazer boven te halen. Zonde, want in die rommelige laag bladeren krioelt het van het fascinerende leven.

Onlangs versoepelde de Europese wetgeving rond gentech bij planten. Plantenfysioloog Dominique Van Der Straeten ziet mogelijkheden voor de toekomst, maar ook wetenschappelijke inconsequenties in de nieuwe regels.

Verbleekte koralen kunnen herstellen door contact met stukjes gezonde koralen.

De milieu-impact van medisch afval en hygiëneproducten als luiers is enorm.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven