Tot nog toe is ALS ongeneeslijk. Nieuwe middelen bieden hoop

De diagnose ALS staat gelijk aan een doodvonnis. De ziekte kent vele verschijningsvormen. Dat maakt het moeilijker én makkelijker om medicijnen te ontwikkelen. Onderzoekers vestigen hun hoop op een cocktail van nieuwe en oude medicijnen.

Elke dinsdag gaat de Amerikaanse journalist Mitch Albom op bezoek bij zijn voormalige hoogleraar Morrie Schwartz. Ze praten over de wezenlijke dingen des levens: over de liefde, ouder worden, de angst voor de dood. Morrie zal niet lang meer leven. Hij heeft ALS.

In zijn boek Mijn dinsdagen met Morrie beschrijft Albom de ziekte op indringende wijze. ‘ALS is als een brandende kaars: de zenuwen smelten weg en het lichaam blijft achter als een hoopje gesmolten was. De ziekte begint vaak bij de benen en breidt zich dan uit naar boven. Je verliest de controle over de beenspieren, zodat je niet meer kunt staan. Je verliest de controle over de spieren in je romp, zodat je niet meer rechtop kunt zitten. En uiteindelijk adem je via een buisje door een gat in je hals, terwijl je ziel – klaarwakker – opgesloten zit in een krachteloos omhulsel.’