Prioriteit aan de échte brokkelbruggen

.

Delen:

Een kwart van de Vlaamse bruggen dateert van voor 1945, en 60% van voor 1981. Een aanzienlijk deel daarvan zijn zogenaamde brokkelbruggen, bruggen met loskomend beton. Het lijkt logisch om ons te focussen op deze bruggen door ze uitgebreid te monitoren en te investeren in herstellingen. Op die manier is het grote publiek gerustgesteld. De stukken beton brokkelen niet verder naar beneden.

Die huidige manier van werken is niet kosten-efficiënt: we herstellen bruggen pas bij veel zichtbare schade. In de meeste gevallen treedt deze zichtbare schade pas in een laat stadium op. Binnenin de brug is er al veel meer schade. Het zou dus beter zijn als we al herstellen vóór de schade zichtbaar is. Deze herstellingen zijn veel goedkoper en vertragen of vermijden verdere schade.

.

Met mijn onderzoek zorg ik ervoor dat we brokkelbruggen zoals deze kunnen vermijden.

In mijn doctoraat heb ik een dubbele methode ontwikkeld. Een eerste deel voorspelt op basis van metingen aan een brug de schade over de tijd. Hierdoor kunnen we herstellingen in een vroeger stadium uitvoeren. Natuurlijk kunnen we niet op alle bruggen in Vlaanderen meten. Daarvoor is er te weinig tijd en budget. Daarom toont het tweede deel voor welke bruggen deze metingen de meetinvestering waard zijn.

Er bestaan verschillende slijtagemodellen voor bruggen. Maar, evenmin zoals we voor de mens exact kunnen voorspellen hoe oud iemand wordt, kan dat ook niet voor een brug. Veel factoren in de slijtagemodellen zijn onbekend. Bijvoorbeeld, de hoeveelheid dooizout op de brug, de samenstelling van het beton, de hoeveelheid verkeer, … Resultaat: de voorspelde schade is onzeker. Ik heb onderzocht hoe metingen deze onzekerheid verkleinen.

Onder de huid van de brug

Over wat voor metingen gaat het dan zoal? Een veelgebruikte meting is deze waarbij een zeer zware vrachtwagen met zand over de brug rijdt terwijl we meten hoe de brug vervormt. Hoe meer schade, hoe sterker de brug vervormt. Een ander type meet de trillingen van de brug onder normaal verkeer. Hoe meer slijtage, hoe sterker de brug trilt.

.

De slijtage blijkt uit vervormingsmetingen terwijl een zware vrachtwagen over de brug rijdt. Credit: B.C. Ministry of Transportation and Infrastructure.

Hoe passen we op basis van die metingen de slijtagemodellen aan? Hiervoor maken we een digitaal model van de brug. We modelleren de slijtage die we verwachten volgens de ouderdom van de brug. Vervolgens doen we op ons digitaal model van de brug dezelfde metingen: er rijdt een digitale vrachtwagen met zand over en we laten de brug trillen. Dan vergelijken we de resultaten van dit model met onze meetresultaten.

Op basis van deze info passen we het model aan en verbetert onze voorspelling van de slijtage

Is de brug in werkelijkheid harder vervormd dan ons model voorspelt of zijn er meer trillingen, dan is er meer slijtage opgetreden dan op voorhand verwacht. Op basis van deze info passen we het model aan en verbetert onze voorspelling van de slijtage. De onzekerheid wordt kleiner.

Het voordeel van de ontwikkelde methode is dat we onder de huid van de brug kunnen kijken. Schade die nog niet aan het oppervlak zichtbaar is, kunnen we door het vergelijken van model en metingen vroeger opmerken.

Welke brug meten?

Welke brug moeten we dan meten? Hiervoor berekenen we de kosten over de levensduur van de brug voor twee gevallen: één zonder metingen en één met metingen. In beide gevallen bepalen de slijtagemodellen wanneer we herstellen en hoeveel dit kost.

In het eerste geval is er de grote onzekerheid in de slijtagemodellen. Hierdoor voeren we herstellingen soms te laat uit of investeren we juist veel te vroeg in de brug. Daarom rekenen we met een ruime foutenmarge op de kosten.

Kansberekening

In het tweede geval is de onzekerheid kleiner. Metingen tonen nauwkeuriger wanneer herstellingen nodig zijn. Hierdoor is de foutenmarge op de kosten kleiner.  Probleem: we berekenen deze kosten vóórdat we de metingen doen. We kennen het resultaat van de metingen dus nog niet. Daarom bekijken we verschillende scenario’s en maken we een gewogen gemiddelde van de kosten. We doen dus een kansberekening.

Is het tweede kostenplaatje, inclusief de kosten van de metingen, lager dan het eerste, dan kunnen we investeren in die metingen. Zo kunnen we de beperkte budgetten voor onderhoud efficiënter besteden.

Onderzoekers werken nu aan een ‘gezondheidsapp’ voor de bruggen

Helaas past het beleid deze methode nog niet toe. Maar er is hoop. Onderzoekers werken nu aan een ‘gezondheidsapp’ voor de bruggen. Een praktische tool waar alle informatie kan worden samengevoegd. De app visualiseert toekomstige slijtage van de brug. Telkens wanneer men nieuwe informatie toevoegt in de app, verbetert de nauwkeurigheid van de voorspellingen. Zo kan het beleid de echte brokkelbruggen opsporen en herstellingen kosten-efficiënt inplannen.

Eline Vereecken dingt mee naar de Vlaamse PhD Cup 2023. Ontdek meer over dit onderzoek op www.phdcup.be.

Foto's boven (van links naar rechts):

  1. Wikimedia

  2. Eline Vereecken

  3. Jeroen van Lieshout

  4. European Roads

Kan een brug instorten als een groep er in cadans over loopt?

Delen:

Dit is een artikel van:

Vlaamse PhD Cup

De eerste 7 Tesla MRI-scanner in Vlaanderen maakt baanbrekend medisch onderzoek mogelijk.

Bijna elke week duikt er ergens ter wereld een nieuwe humanoïde robot op, en telkens lijkt de robotbutler van de toekomst nog maar een paar updates verwijderd. Robotica-experten Bram Vanderborght en Francis wyffels geven een inkijk in de uitdagingen binnen hun vakgebied.

Tussen verbazingwekkende demo’s met robots en de realiteit gaapt een enorme kloof. Kunnen en moeten we die dichten? En kan Europa opboksen tegen Amerikaanse en Chinese concurrentie?

Gaat jouw gsm-kabel ook élke keer kapot… op exact dezelfde plek? Materiaalingenieur Wim Deferme van UHasselt werkt aan een oplossing die dit probleem voorgoed kan oplossen.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Stikstof in jouw urine kan vieze geurtjes in de riolering bestrijden. Iris De Corte, doctoraatsstudente aan de Universiteit Antwerpen, onderzoekt hoe deze stikstof op een efficiënte manier kan worden gedoseerd om zoveel mogelijk geuroverlast te vermijden.

‘Licht het op, laadt het op, werkt het op stroom? Dan moet je recupellen!’ De campagnes van Recupel zijn niet zo memorabel als die met de plastic kip in de pmd-zak, maar ze blijven toch hangen. Jammer genoeg is recupellen niet de laatste stap naar een circulaire economie, maar de eerste. In het KU Leuven Instituut voor Duurzame Metalen en Mineralen werken ze aan de vervolgstappen – met robots.

Wanneer een motor van een drone uitvalt, vertellen zijn sensoren niet meteen wat er mis is. Door hun metingen te combineren met wat we al weten over hoe de drone zich hoort te gedragen, kunnen we ontdekken wat er veranderd is en op tijd bijsturen. 

Van de bosbranden die deze zomer Europa teisterden tot elektrische wagens die moeilijker te blussen vallen: er komen nieuwe uitdagingen af op onze brandweerkorpsen. Technologieën die gaan van robots en drones tot satellietbeelden en voorspellende modellen helpen om branden beter te blussen, en soms ook te voorkomen.

Vanaf dinsdag 20 oktober tot 7 november kan je in de Nekkerhal in Mechelen zelf beleven welke innovatieve oplossingen wetenschap en technologie vandaag voor jou in petto hebben. Flanders Next is de naam van de expo die de blikvanger is van het FTI festival. Een maand lang staat ook in andere steden Vlaamse innovatie centraal. Eos vroeg aan minister-president Matthias Diependaele wanneer het technologiefesival voor hem geslaagd is.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven