‘Coronavirus zorgt voor neurologische problemen’

‘Coronavirus zorgt voor neurologische problemen’

Delen:

U heeft allerlei studies en informatiebronnen onder de loep genomen op zoek naar neurologische problemen bij covid-19-infecties. Hoe komt het virus eigenlijk in het brein terecht?

‘Dat weten we nog niet. Er zijn twee mogelijkheden: via het bloed of via de zenuwen. Omdat veel patiënten het verlies van reukzin als een van de eerste symptomen ervaren – zelfs nog voordat er verkoudheidssymptomen zijn – vermoeden we dat het virus het brein binnengeraakt via de reukzenuw. Zo komt het in het limbisch systeem terecht (een groep van hersengebieden die verband houden met emoties, red.). Dat is de zwakke plek van het brein. Dat het coronavirus via het bloed de hersenen zou binnendringen, lijkt onwaarschijnlijk. De bloed-hersenbarrière laat nauwelijks iets binnen.’

Covid-19 kan voor een beroerte zorgen, blijkt uit de literatuur die jullie bestudeerden.

‘Ja, al heel vroeg zag men bij ernstige covid-patiënten klonters ontstaan, die tot een beroerte kunnen leiden. Heb je zo’n bloedklonter gehad, dan zul je levenslang nog moeten opletten en medicatie nemen.’

In de paper roept u op om genezen patiënten te blijven opvolgen, omdat ze mogelijk meer risico lopen op ziektes als alzheimer of multiple sclerose (MS). Wat is het verband met een covid-infectie?

‘We vrezen enerzijds voor neurodegeneratie. Patiënten verliezen hersencellen, wat kan leiden tot geheugenproblemen of bewegingsstoornissen. En anderzijds voor auto-immuunziektes. Covid-19 roept een sterke reactie op van het afweersysteem. Het virus zorgt ervoor dat het lichaam cytokines gaat produceren, wat voor een ontsteking zorgt. Men spreekt van een ware cytokinestorm. Die overdreven reactie zorgt voor ademhalingsproblemen, maar mogelijk zijn er ook effecten op de hersenen (verhoogde concentratie van cytokines in het brein wordt in eerder onderzoek in verband gebracht met onder meer de ziekte van Alzheimer en Parkinson, red.). In het UZ Gent onderzoeken we momenteel of je door elektrische hersenstimulatie die cytokinestorm kunt verminderen of blokkeren.’

‘Bij auto-immuunziektes speelt een ander mechanisme. Een infectie zorgt ervoor dat je antilichamen vormt om het virus te verslaan. Die antilichamen kunnen zich keren tegen lichaamseigen eiwitten. Eiwitten die instaan voor de aanmaak van myeline zijn daar erg gevoelig voor (myeline is de witte stof die rond zenuwvezels zit. Ze zorgt ervoor dat de communicatie tussen neuronen feilloos verloopt. Bij MS breekt het afweersysteem myeline af, red.). Mogelijk kan de aanmaak van myeline verstoord raken, met allerlei neurologische uitval tot gevolg.’

Delen:

De docuserie Mag Ik Zijn? volgt jongeren met mentale problemen in de psychiatrische vleugel van het UZ Brussel. In een maatschappij die vaak onbegrip toont, proberen ze hun innerlijke onrust een plaats te geven.

Verstoringen van het slaapritme, de stofwisseling en de hormoonhuishouding zijn mogelijk geen bijkomstige symptomen van de ziekte van Alzheimer. Onderzoekers ontdekken dat de hypothalamus, het hersengebied dat deze functies aanstuurt, al vroeg in het ziekteproces veranderingen vertoont.

In elke klasgroep van twintig leerlingen heeft gemiddeld één jongere een overleden moeder of vader. Het verlies van een ouder kan tijdens de adolescentie, een periode van identiteitsontwikkeling en groeiende zelfstandigheid, een grote impact hebben op het welzijn, de relaties en de identiteitsvorming van jongeren.

Een tot nu toe onbekend dopaminecircuit tussen de darmen en het brein blijkt smaakvoorkeuren mee te vormen. Speelt dit mechanisme ook een rol bij obesitas?

Wat als jij je lief niet uit vrije wil gekozen hebt? Of je ontbijt, je job, zelfs je mening? We voelen ons vrije beslissers, maar wat als die keuzes al grotendeels vastliggen door wie we zijn en wat we hebben meegemaakt? Filosoof Farah Focquaert (UGent) zet ons aan het denken over vrije wil en over hoe vrij onze keuzes echt zijn.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Een gezonde relatie met technologie ontstaat niet van de ene op de andere dag

We worden allemaal ouder. Maar wat als je ouder wordt in gevangenschap? Om dat te onderzoeken gaf ik zeven mannen in de gevangenis een wegwerpcamera. Wat ze op de gevoelige plaat legden, bleek allesbehalve een zwart-witverhaal.

Bijna iedereen doet het wel eens: praten met een chatbot over hoe je je voelt. Als je eenzaam bent, als je stress hebt, als je piekert over de toekomst. En dat helpt, vinden vele gebruikers. Maar schuilt er ook geen risico in als je in een chatbot een soort psycholoog ziet? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Tom Van Daele (Thomas More Hogeschool).

Een stukje chocolade bij de koffie, pralines als cadeau of troost zoeken in een chocoladereep: chocolade is voor velen meer dan zomaar iets lekkers. Maar waarom zijn we er zo dol op?

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven