Elektrische deelvoertuigen niet altijd groener

Elektrische deelvoertuigen niet altijd groener

Delen:

Ondanks de groeiende populariteit van elektrische micromobiliteit is het niet altijd duidelijk of deze vervoersmiddelen hun ecologisch imago wel verdienen. Om die vraag te beantwoorden vergeleken wetenschappers van het Institute for Transport Planning and Systems verschillende vervoersmiddelen. Uit hun onderzoek blijkt dat elektrische deelsystemen helemaal niet goed scoren op vlak van CO2-uitstoot.

Enigszins verrassend, aldus Daniel Reck, onderzoeker aan het IVT.  'Drie factoren maken elektrische deelsystemen voor micromobiliteit minder duurzaam. De toestellen hebben een kortere levenscyclus dan die in privébezit. De verhouding tussen materiaal en energie nodig voor de productie met het aantal afgelegde kilometers tilt in het nadeel bij gedeelde systemen. Die vragen ook meer energie om operationeel te houden. Denk bijvoorbeeld aan het verzamelen van de voertuigen. Een derde punt waar gedeelde systemen minder goed scoren zijn de mobiliteitskeuzes die ze vervangen.'

Elektrische deelsystemen vervangen het gebruik van meer duurzame manieren van transport, zoals wandelen en fietsen

Daarmee doelt Reck op de keuzes die reizigers zouden maken mocht een bepaald vervoersmiddel niet voorhanden zijn. Belangrijk, want meestal komen deelsystemen er expliciet om het autoverkeer in de stad te verminderen. 'Dat doen ze echter nauwelijks. Integendeel, elektrische deelsystemen vervangen het gebruik van meer duurzame manieren van transport, zoals wandelen, fietsen en openbaar vervoer. Ze vragen dus net meer energie. Elektrische transportmiddelen in privébezit worden wel vaker gebruikt als alternatief voor de wagen.'

Betere integratie

Gedeelde elektrische systemen voor micromobiliteit zijn dus niet zo groen als wordt aangenomen. Wat betekent dat voor de planning van stedelijke mobiliteit? 'Allereerst dat de premisse 'sharing is caring' niet opgaat voor gedeelde elektronische vervoersmiddelen. Of althans niet op de manier zoals het nu gebeurt.' Wel is er ruimte voor verbetering, aldus Reck. 'Steden kunnen operatoren van deelsystemen vragen te  kiezen voor toestellen met een langere levenscyclus.'

Elektrische deelsystemen vervangen autoritten niet, zo blijkt. Toch niet op een niveau dat het verschil maakt in de stedelijke mobiliteit. Ook dit kan beter, vertelt Reck. 'De gemiddelde afstand die gebruikers afleggen op een gedeeld elektronisch vervoersmiddel is kort, slechts enkele kilometers. Het vormt geen alternatief voor de wagen. Dit kan men echter stimuleren door een betere integratie met het openbaar vervoer. Fysiek, maar ook digitaal, in een app die de gebruiker toelaat een volledige verplaatsing te plannen  en te betalen over de verschillende transportsystemen heen.'

Een ander element uit de studie dat zeker op tafel moet bij de planning van stedelijke mobiliteit is de locatie van systemen. 'Nu zien we dat elektrische deelsystemen vooral in het centrum van steden te vinden zijn. Het hart van de stad heeft echter al goed openbaar vervoer. Mobiliteit is veel meer een probleem in de rand van steden, en net daar kan gedeelde micromobiliteit een verschil maken.'

Delen:

Een virusuitbraak in een apenopvangcentrum bood een unieke kans om te onderzoeken hoe een epidemie het gedrag beïnvloedt. Makaken uit kolonies waar de ziekte slachtoffers had gemaakt, bleken achteraf duidelijk terughoudender om besmet voedsel te eten.

De herfst is het seizoen waarin de natuur haar kleurrijkste tapijt uitrolt. Voor veel tuiniers is dat vooral een uitnodiging om de bladblazer boven te halen. Zonde, want in die rommelige laag bladeren krioelt het van het fascinerende leven.

Onlangs versoepelde de Europese wetgeving rond gentech bij planten. Plantenfysioloog Dominique Van Der Straeten ziet mogelijkheden voor de toekomst, maar ook wetenschappelijke inconsequenties in de nieuwe regels.

Verbleekte koralen kunnen herstellen door contact met stukjes gezonde koralen.

De milieu-impact van medisch afval en hygiëneproducten als luiers is enorm.

Microplastics zitten overal, van de diepzee tot in onze lichamen. De gevolgen van hun aanwezigheid in organismen blijven echter onduidelijk. Het inzicht dat plastic deeltjes chemisch actiever blijken te zijn dan grote volumes van hetzelfde materiaal, opent mogelijkheden tot een beter begrip van de effecten ervan op onze gezondheid.

Dieren passen zich evolutionair aan onze ‘natuurlijke’ habitat aan: de stad! Ook in Vlaamse vijvers vinden we bewijs voor evolutie in waterjuffers en hun prooi de watervlo. De stadswatervlo blijkt daardoor allesbehalve een makkelijke hap. Niet omdat de stadswaterjuffer minder goed jaagt, maar omdat haar prooi de stadswatervlo zelf veranderd is.

Natuur & milieu

Een moeras van pils

Kunstenaars Tom en Nicolas Valckenaere observeerden drie jaar lang soorten die in het moeras van Wiels leven. Hun werk is samen met dat van andere kunstenaars, wetenschappers en denkers te bewonderen in het gelijknamige kunstencentrum in Vorst.

Dat geldt ook voor grote honden. Het snellere verouderingsproces valt af te lezen in hun epigenetisch profiel. De reden achter dit snellere verouderingsproces is minder duidelijk.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven