Het heelal is alles wat bestaat: sterren, planeten, melkwegen en alles ertussen. Veel mensen vragen zich dan ook af of het heelal ergens een einde heeft.
Het heelal wordt groter
Wetenschappers hebben ontdekt dat het heelal uitdijt. Dat betekent dat het steeds groter wordt en sterrenstelsels langzaam verder van elkaar weg bewegen. Je kan het vergelijken met een ballon met stipjes erop. Als je de ballon opblaast, gaan de stipjes steeds verder uit elkaar staan. Dat gebeurt ook met sterrenstelsels in het heelal.
Wat we kunnen zien
We kunnen helaas niet het hele heelal bekijken. Licht heeft tijd nodig om bij ons te komen, en niets kan sneller reizen dan licht. Daarom kunnen we alleen het deel zien waarvan het licht ons al bereikt heeft. Dat noemen we het waarneembare heelal. Dat stuk van het heelal is niet oneindig groot. Het heeft een bepaalde grootte, omdat het licht maar een bepaalde afstand heeft kunnen afleggen.
Heeft het heelal een rand?
Zelfs als het heelal eindig zou zijn, betekent dat niet dat er een muur of rand is waar je tegenaan kan botsen. Veel wetenschappers denken dat je nooit een echte rand van het heelal zal kunnen bereiken.
Dus: oneindig of niet?
Het klinkt misschien vreemd dat iets oneindig kan zijn en toch kan groeien. Maar het idee van het uitdijend heelal staat los van de vraag of het heelal oneindig is of niet. Maar alles wijst erop dat het heelal minstens heel erg groot is, zo niet oneindig. Maar zeker weten het niet.
