Je ademhaling is even uniek als je vingerafdrukken

Bij zoogdieren verwerken de hersenen tijdens het inademen ook de informatie over de geuren die ze binnenkrijgen. Dit verband tussen de hersenen en de ademhaling bracht onderzoekers van het Weizmann Institute of Science in Israel op een idee: aangezien elk brein uniek is, zou ons ademhalingspatroon dat dan niet weerspiegelen?

Om dit te testen, ontwikkelde het team een draagbaar apparaatje waarbij zachte buisjes onder de neusgaten de luchtstroom 24 uur lang volgen. Dat was voor hun onderzoek nodig omdat de meeste ademtests slechts één tot 20 minuten duren. Dat is wel voldoende om iemands longfunctie te evalueren of een ziekte te diagnosticeren, maar niet om er subtiele ademhalingspatronen mee vast te leggen.

Het team voorzag 100 gezonde jongvolwassenen van het apparaatje en vroeg hen om gewoon hun dagelijkse leven te leiden. Uit de ademhalingspatronen die ze verzamelden bleek dat die zo verschillend waren dat de onderzoekers hen louter op basis daarvan met een nauwkeurigheid van 96,8 procent konden identificeren. Dat bleef ook zo bij meerdere tests die over een periode van twee jaar werden herhaald.

Van BMI tot depressie

Bovendien bleek uit het onderzoek dat er een verband kon worden gelegd tussen deze unieke ademhalingspatronen en de body mass index van de proefpersonen, hun slaap-waakcyclus, hun niveau van depressie en angst, en zelfs hun gedragskenmerken. Deelnemers die in vragenlijsten bijvoorbeeld relatief hoger scoorden op angst, ademden korter in en vertoonden tijdens hun slaap meer variabiliteit in de pauzes tussen hun ademhalingen. De resultaten wijzen erop dat het langdurig monitoren van de luchtstroom via de neus iets kan vertellen over iemands fysieke en emotionele welzijn.

De onderzoekers maakten zich zelfs de bedenking dat we intuïtief aannemen dat hoe depressief of angstig je bent, de manier waarop je ademt verandert, maar dat dat eigenlijk ook andersom kan zijn. Misschien is het zo dat de manier waarop je ademt je angstig of depressief maakt. ‘Als dat waar is, kunnen we misschien de manier waarop personen ademen veranderen om hun mentale en emotionele toestand te verbeteren’, vertelt hoofdonderzoeker en neurobioloog Noam Sobel.

Het huidige apparaat brengt nog een aantal uitdagingen met zich mee. Een slangetje dat onder de neus loopt, wordt vaak geassocieerd met ziekte en kan het gebruik ervan minder aantrekkelijk maken. Het apparaatje houdt ook geen rekening met de mondademhaling en kan tijdens het slapen van positie veranderen. Het team wil daarom een discretere en comfortabelere versie ontwerpen voor dagelijks gebruik.