Bacteriën vormen prachtige bloempatronen

Bacteriën vormen prachtige bloempatronen

Delen:

Onderzoekers¹ van de Universiteit van Californië mengden de micro-organismen door elkaar voor een heel ander experiment. Maar toen zij de volgende dag in het petrischaaltje onder de microscoop keken, zagen zij tot hun verbazing een bloempatroon. Daarop wilden ze weten hoe dat was ontstaan. “We kwamen erachter dat de niet bewegende bacterie E.coli een golf maakt aan de rand van de uitbreidende A.baylyi kolonie. De agar voedingsbodem zorgt namelijk niet alleen voor voedsel, maar ook voor een oppervlak waarop E.coli niet goed kan bewegen. A.baylyi kan daarentegen makkelijk wandelen over agar met microscopisch kleine beentjes die 'pilli' heten. Een druppel puur E.coli verspreidt zich dus nauwelijks binnen 24 uur, terwijl een druppel A.baylyi in die tijd de hele petrischaal zou bedekken”, zegt Liang Xiong, hoofdauteur van het artikel.

We gebruiken marketingcookies om deze website optimaal te laten werken. Accepteer deze cookies om verder te gaan.

Om de vormen van de patronen te begrijpen, ontwikkelde Xiong wiskundige modellen gebaseerd op fysische eigenschappen van de twee bacteriestammen. Met name het verschil in groeitempo, beweeglijkheid en wrijving met het oppervlak van de voedingsbodem spelen daarbij een rol. Zijn theoretische computeranalyse maakt duidelijk dat de patroonvorming begint aan de uitbreidende randen van de kolonie. Verdere verspreiding wordt bemoeilijkt door de zich ophopende E.coli aan de rand. Daar waar minder E.coli is, kunnen de grenzen sneller uitpuilen dan waar er meer van deze bacterie zich ophoudt. Door dat verschil ontstaan de ‘bloemblaadjes’.

Credits: UC San Diego

Noten

  1. 1) Liang Xiong et al., Universiteit van Californië in San Diego in eLife

Delen:

BlogNatuurwetenschappen

Van ἄτομον tot quark 

Elementaire deeltjes zijn de allerkleinste bouwstenen van de natuur. Hoe ze precies de materie om ons heen opbouwen, is al meer dan vijftig jaar een open vraag.

Dit is een artikel van: Scicomm Academy van SciMingo

De oorsprong van België – en van Noordwest-Europa – is een mysterieus continentje dat ‘Avalonië’ heet. Het begint een half miljard jaar geleden vanaf de zuidpool aan een onwaarschijnlijke odyssee.

Francis Halzen ontvangt de Nobelprijs voor Fysica 2026 voor zijn voortrekkersrol in het onderzoek naar hoog-energetische neutrino's met ijs. De fysicus werkt aan de University of Wisconsin, maar groeide op in België. Hij is de tweede Belg die de Nobelprijs voor Natuurkunde wint, na François Englert in 2013.

BlogNatuurwetenschappen

Er lag een krokodil in de kast

125 jaar geleden kocht de KU Leuven een collectie fossielen die ze nooit meer heeft bekeken. Voor het eerst is een groep studenten op zoek gegaan naar krokodilachtige botten. Zij vonden aanwijzingen voor Diplocynodon, de oudste alligatorachtige.

Zoogdieren ontstonden tegelijk met de dino’s, maar ze hebben altijd in hun schaduw geleefd. Tot een asteroïde 66 miljoen jaar geleden de grote veelvraten massaal deed uitsterven. Wetenschapscommunicator Reinout Verbeke trekt in deze aflevering naar plaatsen in ons land waar we cruciale sporen van hun veroveringstocht kunnen vinden.

In China is barnsteen gevonden van maar liefst 385 miljoen jaar oud. Het stamt uit een tijd waarin insecten nog niet de grootste vijanden van planten waren.

Toen de Chicxulub-asteroïde 66 miljoen jaar geleden insloeg, was dat misschien nog maar het begin van de ramp. Nieuw onderzoek suggereert dat een wereldwijde stofdeken de hitte van de inslag vasthield en terugkaatste naar de aarde. Het gevolg? Wereldwijde natuurbranden die het einde van de dinosauriërs mogelijk al binnen enkele uren bezegelden.

ColumnNatuurwetenschappen

Bron van quantumkansen

Honderd zomers geleden deden kansen hun intrede in de quantummechanica. Dit gebeurde zonder veel fanfare: in een kort artikel van de theoretische fysicus Max Born uit Göttingen. Wetenschapsfilosoof Sylvia Wenackers schrijft over wat dit teweegbracht in de decennia daarna.

De ruimterots die 66 miljoen jaar geleden de dinosauriërs van de aardbodem veegde, blijkt veel zeldzamer te zijn dan gedacht. Onderzoekers identificeren haar als een uitzonderlijke meteorietsoort die nauwelijks op aarde gevonden wordt. Dat zet de deur open naar een nieuwe verklaring voor de massa-extinctie.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven