Al heel zijn leven is Stijn dol op robots. Vandaag voert hij proefjes uit met robots die ons helpen en met ons samenwerken.
Stijn voert onderzoek naar hoe mensen bewegen tijdens hun job. De sensoren op iemands lichaam meten hoe iemand beweegt. Zo ziet Stijn of iemand zijn werk makkelijker kan, door een bepaalde beweging anders te doen. Maar hij kan een beweging ook aan anderen aanleren, bijvoorbeeld pianospelen!
Waarom koos ik voor robotonderzoek?
In films zien we robots die heel zelfstandig kunnen werken. Wij vissen uit hoe we met sensoren naar die zelfstandigheid toe kunnen werken. Maar ook met protheses (zoals armen en benen) en exoskeletten (uitwendig skelet) kunnen we veel mensen helpen.
Wat voor machines gebruik ik?
Een toestellen die ik vaak gebruik is een optisch trackingsysteem. In een kamer met camera’s aan het plafond trekt een testpersoon een pak aan waar bolletjes op bevestigd zitten. De camera gaat volgen waar die bolletjes zitten. Zo kunnen we de bewegingen van die persoon volledig tracken, en zien we meteen of zijn lichaamshouding goed is en hoe die de instrumenten gebruikt.
Wat is het leukste dat ik als wetenschapper al heb geleerd of gedaan?
Samen met 3 medestudenten richtte ik een team op waarmee we deelnemen aan de Exo Games. Dat is een internationale wedstrijd waarin studententeams een uitwendig skelet ontwerpen, bouwen en testen. Denk aan een robotpak om een brandweerman of ambulancier te helpen bij zijn of haar taken.
Ging er weleens iets mis tijdens zo’n wedstrijd?
De laatste keer brak de 3D-geprinte plaat op de rug van ons robotpak doormidden. Een flink stuk ducttape deed wonderen. We hebben de race niet gewonnen, maar we hebben de schade wel kunnen beperken.
Wat helpt me als het moeilijk gaat?
Het is niet altijd gemakkelijk om samen te werken met zowel collega’s, testpersonen als bedrijven. Alle partijen moeten tevreden zijn, dat is een evenwichtsoefening. Als ik vastloop, ga ik langs bij collega’s. Zij hebben een ander perspectief, en zo leer ik een andere kant te zien. Soms is het ook goed om het probleem even te laten rusten, een stap terug te zetten. Beter een goede oplossing dan een snelle.
Mijn droom
Ik heb voor ingenieur gestudeerd omdat ik hoopte iets tastbaars te kunnen maken. Ik zou het fantastisch vinden als ik met ons onderzoek naar een bedrijf kan stappen dat op basis daarvan een model op de markt brengt dat vele mensen vooruithelpt. Een voorbeeld: we waren het eerste team ter wereld dat met succes een prothese maakte voor zowel de knie als de enkel.
Welke tip heb ik voor jonge onderzoekers?
Begin! Ook al lijkt iets aartsmoeilijk op het eerste gezicht, al doende leer je. Zoek op, lees, stel vragen, verwonder je. Dan komt de rest vanzelf.
Meer weten over de robots? Ontdek hoe mens en machine 1 team kunnen worden in de zomereditie van De Jonge Uitdagers! 🤖
