We maken het al sinds 1900 droger

We maken het al sinds 1900 droger

Delen:

Al sinds het begin van de 20ˢᵗᵉ eeuw  heeft het opwarmende klimaat een invloed op droogte in grote delen van de wereld, zij het met een korte onderbreking. Dat melden Amerikaanse wetenschappers in het vakblad Nature.

De onderzoekers keken niet alleen naar neerslagpatronen, maar ook naar het vochtgehalte van de bodem. Dat hangt af van de balans tussen neerslag en verdamping en is van belang voor zowel de landbouw als de natuur. Door groeiringen in boomstammen te analyseren, konden ze honderden jaren terug in de tijd kijken. Die informatie vergeleken ze met groeiringen en metingen uit de 20ˢᵗᵉ eeuw. Het doel: achterhalen of het opwarmende klimaat een impact heeft op droogte, en of de waarnemingen stroken met wat computermodellen voorspellen.

Dat bleek het geval. In de eerste helft van de 20ˢᵗᵉ eeuw zagen ze duidelijk een invloed van de opwarming. In die periode nam de droogte toe in grote delen van Noord-Amerika en Centraal-Amerika, Zuidoost-Azië, Europa en het Middellandse Zeegebied. Tussen 1950 en 1975 is die impact minder duidelijk. Dat zou volgens de onderzoekers kunnen te maken hebben met de hogere uitstoot van aerosolen in die periode. Die kleine stof- of vloeistofdeeltjes kunnen droogtetrends op verschillende manieren beïnvloeden. Ze kunnen een impact hebben op wolkenvorming, zonlicht terugkaatsen en neerslag veroorzaken doordat ze de waterdamp in wolken doen condenseren. Die processen hebben volgens de wetenschappers de invloed van de broeikasgassen op veel plaatsen gemaskeerd.

Vanaf de jaren 1980, nadat strengere normen de aerosoluitstoot deden dalen, is de invloed van de klimaatverandering opnieuw duidelijk, zij het met minder grote zekerheid dan in het begin van de eeuw. De wetenschappers vermoeden dat de impact de komende decennia zal toenemen, met meer droogte in grote delen van Noord-Amerika en Eurazië tot gevolg.

Meer droogte in de toekomst

Het is niet eenvoudig om uit de natuurlijke variatie de impact van de opwarming te destilleren. ‘Als we pakweg de komende tien jaar geen grotere invloed van de opwarming zien, moeten we ons afvragen of we juist zitten’, zegt hoofdonderzoeker Kate Marvel (Columbia Univeristy) in een begeleidend persbericht. ‘Maar alle modellen voorspellen in de nabije toekomst meer droogte, op verschillende plaatsen.’

'Dit onderzoek is vernieuwend door de combinatie van metingen, modellen en boomringreconstructies', zegt hydroloog Patrick Willems (KU Leuven), die niet bij de studie betrokken was. 'Eveneens nieuw is dat de menselijke invloed al vanaf het begin van 20ste eeuw merkbaar is - weliswaar niet met volledige zekerheid.'

Zowel deze studie als eerder onderzoek van dezelfde wetenschappers doet vermoeden dat onder meer in Europa de hoeveelheid neerslag min of meer gelijk zal blijven. Maar de hogere temperaturen doen meer water verdampen. De regio rond de Middellandse Zee wordt dubbel getroffen door minder neerslag én meer verdamping.

Delen:

Een virusuitbraak in een apenopvangcentrum bood een unieke kans om te onderzoeken hoe een epidemie het gedrag beïnvloedt. Makaken uit kolonies waar de ziekte slachtoffers had gemaakt, bleken achteraf duidelijk terughoudender om besmet voedsel te eten.

De herfst is het seizoen waarin de natuur haar kleurrijkste tapijt uitrolt. Voor veel tuiniers is dat vooral een uitnodiging om de bladblazer boven te halen. Zonde, want in die rommelige laag bladeren krioelt het van het fascinerende leven.

Onlangs versoepelde de Europese wetgeving rond gentech bij planten. Plantenfysioloog Dominique Van Der Straeten ziet mogelijkheden voor de toekomst, maar ook wetenschappelijke inconsequenties in de nieuwe regels.

Verbleekte koralen kunnen herstellen door contact met stukjes gezonde koralen.

De milieu-impact van medisch afval en hygiëneproducten als luiers is enorm.

Microplastics zitten overal, van de diepzee tot in onze lichamen. De gevolgen van hun aanwezigheid in organismen blijven echter onduidelijk. Het inzicht dat plastic deeltjes chemisch actiever blijken te zijn dan grote volumes van hetzelfde materiaal, opent mogelijkheden tot een beter begrip van de effecten ervan op onze gezondheid.

Dieren passen zich evolutionair aan onze ‘natuurlijke’ habitat aan: de stad! Ook in Vlaamse vijvers vinden we bewijs voor evolutie in waterjuffers en hun prooi de watervlo. De stadswatervlo blijkt daardoor allesbehalve een makkelijke hap. Niet omdat de stadswaterjuffer minder goed jaagt, maar omdat haar prooi de stadswatervlo zelf veranderd is.

Natuur & milieu

Een moeras van pils

Kunstenaars Tom en Nicolas Valckenaere observeerden drie jaar lang soorten die in het moeras van Wiels leven. Hun werk is samen met dat van andere kunstenaars, wetenschappers en denkers te bewonderen in het gelijknamige kunstencentrum in Vorst.

Dat geldt ook voor grote honden. Het snellere verouderingsproces valt af te lezen in hun epigenetisch profiel. De reden achter dit snellere verouderingsproces is minder duidelijk.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven