evolutie

Soms vertonen we gedrag dat vandaag zinloos lijkt, maar in een ver verleden een duidelijke reden had. In Eindelijk oud bekijkt gedragsbioloog Mark Nelissen de essentie van ouderdom door de bril van de evolutietheorie.

De struisvogel, de pinguïn, de emoe hebben iets gemeen met sommige ganzen en eenden: ze kunnen niet vliegen – dat gefladder nemen we echt niet serieus. Maar konden hun voorouders het wél?

Post mortem-onderzoek op zeven bonobo’s van de Antwerpse zoo leert dat de mensapen anatomisch gezien sterker lijken op ons dan op chimpansees.

Fossiele overblijfselen zoals beenderen zijn niet noodzakelijk om menselijke evolutie te bestuderen. DNA uit een bodemstaal volstaat.

Een van de belangrijkste fases in de evolutie van het dierenrijk was de overgang van ééncellig naar meercellig leven. Een specifiek type collageen speelde daarbij een hoofdrol.

Uit een genetische analyse van de stamboom van de blauwalgen – bacteriën die aan fotosynthese doen – blijkt nu dat hun kunstje veel minder oud is dan gedacht.

Vogels kunnen net als mensen allebei hun ogen op hetzelfde punt focussen. Maar de reikwijdte van hun ‘binoculaire zicht’ is wel afhankelijk van de lengte van hun snavel.

Niet de complexiteit van hun sociaal leven, maar hun dieet voorspelt de omvang van de hersenen van apen.

Het klimaat verandert zo snel dat de evolutie niet meer kan bijbenen. Eén pinguïnsoort weet niet meer waar naartoe voor voedsel. Wordt ze niet aandachtig opgevolgd, dan sterft ze uit.